Τενοντίτιδα Αντίχειρα de Quervain

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Η χρήση των χεριών μας και ιδιαίτερα του αντίχειρα είναι θεμελιώδης για σχεδόν κάθε δραστηριότητα της καθημερινότητάς μας, από το κράτημα ενός φλιτζανιού μέχρι την πληκτρολόγηση σε ένα smartphone ή το σήκωμα ενός παιδιού. Η ελευθερία κινήσεων του αντίχειρα εξασφαλίζεται από ένα πολύπλοκο σύστημα τενόντων, οι οποίοι λειτουργούν σαν σχοινιά μεταφέροντας τη δύναμη από τους μύες του πήχη στα δάχτυλα. Όταν αυτοί οι τένοντες υπερφορτώνονται και φλεγμαίνουν, η καθημερινότητα μπορεί να μετατραπεί σε μια εξαιρετικά επώδυνη εμπειρία.
Μία από τις πιο χαρακτηριστικές και βασανιστικές παθήσεις αυτής της περιοχής είναι η Τενοντίτιδα (ή Σύνδρομο) de Quervain. Το σύνδρομο αυτό πήρε το όνομά του από τον Ελβετό χειρουργό Fritz de Quervain, ο οποίος το περιέγραψε για πρώτη φορά το 1895, και μέχρι σήμερα αποτελεί έναν από τους συχνότερους λόγους επίσκεψης σε εξειδικευμένους ορθοπαιδικούς άνω άκρου.

Τι είναι η τενοντίτιδα αντίχειρα ή τενοντίτιδα de Quervain;

Η τενοντίτιδα de Quervain είναι μία εξαιρετικά κοινή, φλεγμονώδης πάθηση που είναι ιδιαίτερα επώδυνη, καθώς δύο συγκεκριμένοι τένοντες του αντίχειρα – οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για την έκταση (άνοιγμα προς τα έξω) και την απαγωγή του αντίχειρα – προσβάλλονται από έντονη φλεγμονή και πάχυνση.
Για να γίνει κατανοητός ο μηχανισμός της πάθησης, πρέπει να γνωρίζουμε λίγα πράγματα για την ανατομία του καρπού. Οι τένοντες που κινούν τα δάχτυλα δεν είναι “χυμα” κάτω από το δέρμα. Για να λειτουργούν σωστά και να μην πετάγονται προς τα έξω, περνούν μέσα από στενά, τούνελ που ονομάζονται έλυτρα. Το έλυτρο είναι ένα προστατευτικό περίβλημα που περιέχει λιπαντικό υγρό.
Στην περιοχή του καρπού, ακριβώς στη βάση του αντίχειρα (στο πρώτο ραχιαίο διαμέρισμα), περνάνε μαζί μέσα από ένα πολύ στενό, κοινό τούνελ δύο συγκεκριμένοι τένοντες:

Ο βραχύς εκτείνων τον αντίχειρα (extensor pollicis brevis)
Ο μακρός απαγωγός του αντίχειρα (abductor pollicis longus).

Όταν αυτοί οι τένοντες υπερλειτουργούν, δημιουργείται τριβή. Η τριβή προκαλεί φλεγμονή, η οποία με τη σειρά της κάνει το έλυτρο (το τούνελ) να πρήζεται, να παχαίνει και να γίνεται πιο στενό. Ταυτόχρονα, οι ίδιοι οι τένοντες διογκώνονται. Η συγκεκριμένη τενοντίτιδα αποτελεί, λοιπόν, ένα κατεξοχήν σύνδρομο υπέρχρησης και παγίδευσης, καθώς οι διογκωμένοι τένοντες “πνίγονται” και εγκλωβίζονται μέσα στο στενό τους τούνελ κάθε φορά που ο ασθενής προσπαθεί να κινήσει τον αντίχειρα, προκαλώντας έντονο, διαπεραστικό πόνο.

Ο μόνος Ορθοπαιδικός στην Ελλάδα στην χειρουργική ώμου και άνω άκρου με προϋπηρεσία μόνιμης διευθυντικής θέσης (substantive Consultant ) για 10 συναπτά έτη στην Μεγάλη Βρετανία

Ποια είναι τα αίτια της τενοντίτιδας αντίχειρα;

Η κύρια αιτία της νόσου de Quervain είναι η χρόνια υπερχρήση (overuse) του καρπού και του αντίχειρα. Κάθε κίνηση που περιλαμβάνει επαναλαμβανόμενο πιάσιμο, σφίξιμο, στρίψιμο ή κάμψη του καρπού μπορεί να ερεθίσει το έλυτρο των τενόντων.

Τα κυριότερα αίτια και οι ομάδες κινδύνου περιλαμβάνουν:

Νέες Μητέρες και Εγκυμοσύνη (“Μωρουδιακός Αντίχειρας”): Η πάθηση είναι εξαιρετικά συχνή σε νέες μητέρες (εμφανίζεται συχνά 4-6 εβδομάδες μετά τον τοκετό). Αυτό συμβαίνει λόγω της απότομης, επαναλαμβανόμενης κίνησης όπου η μητέρα σηκώνει το μωρό βάζοντας τους αντίχειρές της κάτω από τις μασχάλες του, με τους καρπούς λυγισμένους προς τα κάτω. Επιπλέον, οι ορμονικές αλλαγές κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και του θηλασμού προκαλούν κατακράτηση υγρών, στενεύοντας ακόμα περισσότερο τα έλυτρα.
Χρήση Κινητών και Υπολογιστών (“Smartphone Thumb”): Στη σύγχρονη εποχή, η πάθηση παρουσιάζει κατακόρυφη αύξηση λόγω της διαρκούς και επαναλαμβανόμενης χρήσης του αντίχειρα (scrolling/texting) στις οθόνες αφής των smartphones, αλλά και της χρήσης ποντικιού σε δουλειές γραφείου με λάθος εργονομία.
Χειρωνακτική Εργασία: Η υπερβολική χρήση του αντίχειρα σε έντονη χειρωνακτική εργασία (ξυλουργοί, υδραυλικοί) που απαιτεί σφίξιμο εργαλείων ή επαναλαμβανόμενες στροφικές κινήσεις.
Αθλητικές Δραστηριότητες: Αθλήματα που απαιτούν ρακέτα (τένις, padel) ή γκολφ.
Ηλικία και Φύλο: Κάνει την εμφάνισή της πολύ πιο συχνά σε γυναίκες μέσης ηλικίας (30-50 ετών).
Συστηματικές Παθήσεις: Ασθενείς που πάσχουν από ρευματοειδή αρθρίτιδα είναι πολύ πιο επιρρεπείς, καθώς η νόσος προκαλεί γενικευμένη φλεγμονή στους υμένες (υμενίτιδα). Άμεσοι τραυματισμοί ή προηγούμενα κατάγματα στον καρπό μπορεί επίσης να δημιουργήσουν ουλές που περιορίζουν την κίνηση των τενόντων.

Ποια είναι τα συμπτώματα της τενοντίτιδας αντίχειρα;

Η νόσος de Quervain δεν περνάει απαρατήρητη. Προκαλεί έναν χαρακτηριστικό, έντονο πόνο και ευαισθησία κατά μήκος της πλευράς του αντίχειρα στον καρπό (εκεί που νιώθουμε συνήθως τον σφυγμό μας), ο οποίος συχνά αντανακλά προς τα πάνω (στον πήχη) ή προς τα κάτω, μέσα στον ίδιο τον αντίχειρα. Ο πόνος συνήθως ενεργοποιείται ή χειροτερεύει:

Κατά τη μετακίνηση του αντίχειρα ή όταν τον ανοίγετε απότομα προς τα πίσω.
Σχηματίζοντας μια γροθιά.
Πιάνοντας, σφίγγοντας ή “τσιμπώντας” κάτι δυνατά (π.χ. όταν ανοίγετε ένα βάζο ή γυρίζετε το κλειδί).
Κατά την περιστροφή του καρπού (π.χ. όταν ρίχνετε νερό από μια κανάτα ή στύβετε ρούχα).
Σηκώνοντας βάρη: Ειδικά σηκώνοντας κάτι με τα χέρια μπροστά και τους αντίχειρες στραμμένους προς τα πάνω (το κλασικό πιάσιμο ενός μωρού ή μιας στοίβας βιβλίων).

Εκτός από τον πόνο, άλλα συνοδά συμπτώματα είναι:

Οίδημα (Πρήξιμο): Μπορεί να παρατηρήσετε ένα ορατό, σκληρό εξόγκωμα ή πρήξιμο στη βάση του αντίχειρα, το οποίο είναι εξαιρετικά ευαίσθητο στην πίεση.
«Μάγκωμα» (Catching): Ένα αίσθημα εμπλοκής, τριβής ή ένα χαρακτηριστικό “κλικ” καθώς μετακινείτε τον αντίχειρα, λόγω του ότι οι τένοντες δυσκολεύονται να περάσουν από το στενό έλυτρο.
Νυχτερινός Πόνος: Σημαντικός νυχτερινός πόνος (σαν βαθύ κάψιμο) που κρατάει ξύπνιο ή δεν αφήνει τον ασθενή να κοιμηθεί.
Δυσκαμψία: Με την πάροδο του χρόνου, εάν δεν αντιμετωπιστεί, ο πάσχων δεν μπορεί να εκτελέσει λεπτές κινήσεις με το χέρι και μειώνεται σταδιακά, λόγω πόνου, το εύρος κίνησης του αντίχειρα και του καρπού.

Κλινική εξέταση και διάγνωση της τενοντίτιδας αντίχειρα

Ο ασθενής με τη συγκεκριμένη πάθηση χρήζει αξιολόγησης και αντιμετώπισης από έναν έμπειρο και εξειδικευμένο χειρουργό άνω άκρου, προκειμένου να μην υπάρξει λανθασμένη διάγνωση (π.χ. να μην μπερδευτεί με αρθρίτιδα στη βάση του αντίχειρα ή σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα).
Ο Κος Πολυζώης θα σας δει στο ιατρείο του και θα σας πάρει αναλυτικά το ειδικό ιατρικό σας ιστορικό. Εν συνεχεία, θα σας εξετάσει προσεκτικά ψηλαφώντας την περιοχή. Το πιο κλασικό και αξιόπιστο κλινικό τεστ που χρησιμοποιείται παγκοσμίως για τη διάγνωση είναι το Τεστ Finkelstein / Eichhoff:

Ο ιατρός θα σας ζητήσει να διπλώσετε τον αντίχειρά σας μέσα στην παλάμη σας και να κλείσετε τα υπόλοιπα τέσσερα δάχτυλά σας σφιχτά από πάνω του, σχηματίζοντας γροθιά.
Στη συνέχεια, θα σας ζητήσει να λυγίσετε τον καρπό σας απότομα προς τα κάτω (προς την πλευρά του μικρού δακτύλου).
Εάν αυτή η κίνηση προκαλέσει έντονο, διαπεραστικό πόνο στη βάση του αντίχειρα, το τεστ είναι θετικό και επιβεβαιώνει τη διάγνωση της de Quervain.

Η διάγνωση είναι κατά κύριο λόγο κλινική. Ωστόσο, ο ιατρός ενδέχεται να σας στείλει για απλές ακτινογραφίες (X-Rays) για να αποκλειστούν άλλες συνοδές παθήσεις (όπως οστεοαρθρίτιδα ή παλαιά κατάγματα σκαφοειδούς). Ένας Διαγνωστικός Υπέρηχος ή μια Μαγνητική Τομογραφία (MRI) είναι χρήσιμα μόνο σε πολύπλοκες, επίμονες περιπτώσεις για να ελεγχθεί το ακριβές μέγεθος της φλεγμονής, η ποσότητα του υγρού μέσα στο έλυτρο ή ανατομικές ανωμαλίες (όπως η ύπαρξη διαχωριστικού διαφράγματος μέσα στο έλυτρο, που δυσκολεύει τη συντηρητική θεραπεία).

Συντηρητική θεραπεία της τενοντίτιδας αντίχειρα

Όταν η διάγνωση γίνεται εγκαίρως, η πάθηση μπορεί να αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά χωρίς χειρουργείο. Η συντηρητική θεραπεία στοχεύει στη μείωση της φλεγμονής, στην αποσυμπίεση των τενόντων και στην πρόληψη της υποτροπής. Το πλάνο συνήθως περιλαμβάνει:

Ανάπαυση και Τροποποίηση: Αποφυγή των κινήσεων που πυροδοτούν τον πόνο (π.χ. παύση από δουλειές που απαιτούν ισχυρό σφίξιμο, αλλαγή στον τρόπο που σηκώνετε το μωρό). Η ενεργητική ανάπαυση είναι το πρώτο και ίσως το πιο δύσκολο βήμα, δεδομένης της αναγκαιότητας των χεριών.
Ναρθηκοποίηση: Χρήση ειδικού εργονομικού νάρθηκα ακινητοποίησης (Thumb Spica Splint). Ο νάρθηκας αυτός αγκαλιάζει τον καρπό και τον αντίχειρα, κρατώντας τους σε ευθεία, ουδέτερη θέση. Εμποδίζει τους τένοντες να κινούνται και να τρίβονται μέσα στο έλυτρο, επιτρέποντας στη φλεγμονή να υποχωρήσει. Πρέπει να φοριέται συστηματικά (και τη νύχτα) για 3-4 εβδομάδες.
Φαρμακευτική Αγωγή & Πάγος: Χρήση συγκεκριμένων μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων (ΜΣΑΦ), είτε από το στόμα (χάπια) είτε σε μορφή τοπικής γέλης, για μικρό χρονικό διάστημα κατά την οξεία φάση του πόνου. Επίσης, η τοποθέτηση πάγου στην περιοχή μειώνει άμεσα το πρήξιμο.
Φυσικοθεραπεία: Ένα ειδικό πρόγραμμα Φυσικοθεραπείας και ένα πρόγραμμα ασκήσεων διατάσεων στο σπίτι (που θα είναι εξατομικευμένο από τον Κο Πολυζώη και τους συνεργάτες του) βοηθούν στην ενίσχυση και την ελαστικότητα της περιοχής, μόλις υποχωρήσει ο οξύς πόνος.
Ενέσεις Κορτιζόνης: Αποτελούν την πιο δραστική συντηρητική λύση όταν τα παραπάνω δεν αποδίδουν. Ο Κος Πολυζώης πραγματοποιεί ειδικές εγχύσεις στεροειδούς (κορτιζόνης) και τοπικού αναισθητικού ακριβώς γύρω από τους τένοντες (μέσα στο έλυτρο). Η ένεση μειώνει δραματικά το πρήξιμο του ιστού. Σε πολλές περιπτώσεις (ιδίως σε νέες μητέρες), μία ή δύο ενέσεις λύνουν οριστικά το πρόβλημα. Ωστόσο, σε χρόνιες καταστάσεις, η ανακούφιση μπορεί να είναι προσωρινή για περιορισμένο χρονικό διάστημα (λίγους μήνες) και σίγουρα δεν αποτελεί μακροχρόνια και οριστική λύση εάν το πρόβλημα είναι αυστηρά ανατομικό.

Χειρουργική θεραπεία της τενοντίτιδας αντίχειρα

Όταν τα συμπτώματα είναι πολύ έντονα, διαρκούν για περισσότερο από 4-6 μήνες παρά την επιθετική συντηρητική θεραπεία, ή εάν ο πόνος επανέρχεται γρήγορα μετά την έγχυση κορτιζόνης, η χειρουργική επέμβαση κρίνεται απαραίτητη.
Η χειρουργική επέμβαση (Διάνοιξη 1ου Ραχιαίου Διαμερίσματος), που πραγματοποιείται από τον Κο Πολυζώη, προσφέρει την απόλυτη και οριστική λύση στο πρόβλημα, με άριστο αισθητικό και λειτουργικό αποτέλεσμα. Σκοπός της επέμβασης είναι να δημιουργηθεί περισσότερος χώρος για τους τένοντες, ώστε να μην πιέζονται.
Η Διαδικασία (Ελάχιστα Επεμβατική MIS):

Ο Κος Πολυζώης ελευθερώνει και αποσυμπιέζει μηχανικά τους τένοντες που πάσχουν. Αυτό επιτυγχάνεται μέσω της διατομής (ανοίγματος) του σφιχτού ελύτρου που λειτουργεί ως «δαχτυλίδι» γύρω τους.
Αυτό πραγματοποιείται με μικροχειρουργική τεχνική, μέσω μίας πολύ μικρής τομής έως 2 εκατοστά, στο πλάι του καρπού, από την πλευρά της βάσης του αντίχειρα.
Ο ιατρός φροντίζει να εντοπίσει και να διανοίξει πλήρως όλα τα μικρά, εσωτερικά διαφράγματα (υπο-διαμερίσματα) που μπορεί να “φυλακίζουν” μεμονωμένα τα διάφορα τμήματα των τενόντων (μία από τις συχνότερες αιτίες αποτυχίας στα χέρια μη εξειδικευμένων ιατρών), προστατεύοντας παράλληλα με απόλυτη ασφάλεια το ευαίσθητο επιφανειακό κερκιδικό νεύρο της περιοχής.

Πλεονεκτήματα και Αποκατάσταση:

Το χειρουργείο είναι ταχύτατο και διαρκεί περίπου 10-15 λεπτά.
Η αναισθησία είναι τοπική. Ο ασθενής είναι ξύπνιος (Awake Surgery), αποφεύγοντας τη γενική νάρκωση.
Η επέμβαση είναι παντελώς αναίμακτη, ανώδυνη και έχει ποσοστό επιτυχίας που αγγίζει το 100%.
Η νοσηλεία είναι ημερήσια (Day Clinic). Ο ασθενής επιστρέφει σπίτι του λίγες ώρες μετά με μία απλή, ελαφριά επίδεση για 24-48 ώρες.
Όταν η επίδεση αφαιρείται, ο ασθενής κουνά και χρησιμοποιεί το χέρι και τον αντίχειρά του αμέσως, κανονικά και χωρίς κανένα περιορισμό, καθώς ο πόνος έχει πλέον εξαφανιστεί. Η επιστροφή σε πλήρεις δραστηριότητες ολοκληρώνεται συνήθως σε 2-3 εβδομάδες (μετά την επούλωση της μικρής τομής).
Το κόστος της επέμβασης είναι αρκετά προσιτό, λόγω της ταχύτητας και της αποφυγής πολυήμερης νοσηλείας.

Λίγα Λόγια για τον Γιατρό (Δρ. Πολυζώης)

Η χειρουργική αντιμετώπιση του de Quervain, παρόλο που είναι σύντομη, απαιτεί την απόλυτη εξειδίκευση ενός χειρουργού άνω άκρου, καθώς η περιοχή του καρπού είναι γεμάτη από επιφανειακά, ευαίσθητα νεύρα.
Υπενθυμίζουμε ότι ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός κ. Ιωάννης Πολυζώης διαθέτει 20ετή χειρουργική και κλινική εμπειρία στη Μεγάλη Βρετανία και 10ετή εμπειρία σε θέση μόνιμου Διευθυντή (substantive Consultant) στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) στο Λονδίνο. Αποτελεί τον μόνο Ορθοπαιδικό στην Ελλάδα με αυτή την πιστοποιημένη προϋπηρεσία στην χειρουργική ώμου και άνω άκρου.
Είναι απόλυτα πιστοποιημένος σε όλα τα επίπεδα, με χιλιάδες επιτυχημένα χειρουργεία της άκρας χειρός στο ενεργητικό του. Η προσέγγιση της ομάδας μας χαρακτηρίζεται από επιστημονική αρτιότητα, βαθιά ενσυναίσθηση για τις ανάγκες του ασθενούς και αποτελεί μια εγγυημένη, εξατομικευμένη λύση στο ξεχωριστό πρόβλημα του κάθε ασθενή, όσο απλό ή περίπλοκο και να είναι αυτό. Σε κάθε περίπτωση, μη διστάσετε να επικοινωνήσετε με τον Κο Πολυζώη και την ομάδα του για όποιες ερωτήσεις ή απορίες μπορεί να έχετε.
Η κίνηση είναι ζωή!
Επικοινωνήστε με τον γιατρό για εξειδικευμένη ορθοπαιδική φροντίδα, προσαρμοσμένη στις ανάγκες σας.

Η κIνηση εIναι ζωH!

Επικοινωνήστε με τον γιατρό για εξειδικευμένη ορθοπαιδική φροντίδα, προσαρμοσμένη στις ανάγκες σας

Συχνές ερωτήσεις

Μπορεί η τενοντίτιδα de Quervain να εμφανιστεί και στα δύο χέρια;

Ναι, είναι εξαιρετικά συνηθισμένο η πάθηση να εμφανίζεται αμφοτερόπλευρα, δηλαδή και στους δύο καρπούς (ή να “μεταφέρεται” από το ένα στο άλλο). Αυτό παρατηρείται συχνότατα στις νέες μητέρες, καθώς χρησιμοποιούν και τα δύο τους χέρια με τον ίδιο ακριβώς λανθασμένο μηχανικό τρόπο για να σηκώνουν το μωρό από την κούνια. Επίσης, άτομα που χρησιμοποιούν έντονα το πληκτρολόγιο ή τα smartphones με τους δύο αντίχειρες ταυτόχρονα (texting) επιβαρύνουν ισόποσα και τα δύο άκρα. Σε περίπτωση που χρειαστεί χειρουργείο και στα δύο χέρια, οι επεμβάσεις συχνά προγραμματίζονται με διαφορά λίγων εβδομάδων για να μη χάσει ο ασθενής την πλήρη ανεξαρτησία του.

Πόσο διαρκεί συνήθως η πάθηση χωρίς θεραπεία;

Αν αγνοηθεί, η νόσος de Quervain δεν έχει συγκεκριμένη “ημερομηνία λήξης”. Στις νέες μητέρες (όπου η αιτία είναι συχνά παροδική λόγω ορμονών και αλλαγής δραστηριότητας), η πάθηση μπορεί να κάνει τον κύκλο της και να βελτιωθεί σταδιακά 6 με 12 μήνες μετά τον τοκετό ή μετά τη διακοπή του θηλασμού. Ωστόσο, στους περισσότερους ανθρώπους, εφόσον δεν αφαιρεθεί η αιτία της καταπόνησης και δεν χορηγηθεί θεραπεία, η φλεγμονή τείνει να γίνεται μόνιμη (χρόνια τενοντοπάθεια). Ο πόνος παγιώνεται και το έλυτρο παχαίνει σε βαθμό που ο ουλώδης ιστός δημιουργεί μη αναστρέψιμη βλάβη, καθιστώντας το χειρουργείο μονόδρομο.

Μπορεί να επηρεάσει την εργασία μου;

Απολύτως, και συχνά το κάνει σε δραματικό βαθμό. Επειδή ο αντίχειρας ευθύνεται για την ικανότητα να πιάνουμε και να χειριζόμαστε αντικείμενα (Grip and Pinch), ο διαπεραστικός πόνος εμποδίζει ακόμα και τις πιο απλές εργασίες. Ανάλογα με το επάγγελμά σας, μπορεί να δυσκολευτείτε (ή να σας είναι αδύνατον) να κρατήσετε ένα στυλό, να πληκτρολογήσετε, να κρατήσετε εργαλεία (ψαλίδι, κλειδιά), να σηκώσετε βάρη ή να οδηγήσετε. Συχνά απαιτείται λήψη αναρρωτικής άδειας στα οξέα στάδια ή άμεση εργονομική παρέμβαση στον χώρο εργασίας για να μπορέσετε να συνεχίσετε να εργάζεστε χωρίς ανυπόφορο πόνο.

Είναι ασφαλής η χρήση κινητού τηλεφώνου;

Στη σημερινή εποχή, η υπερβολική χρήση του κινητού τηλεφώνου θεωρείται ένας από τους βασικούς “ένοχους” για τη ραγδαία αύξηση της πάθησης σε νέους ανθρώπους (γι’ αυτό και αναφέρεται συχνά ως “smartphone thumb”). Η κίνηση του να κρατάτε το βαρύ smartphone με το ένα χέρι (ενώ ο καρπός είναι λυγισμένος) και ταυτόχρονα να εκτείνετε τον αντίχειρα για να σκρολάρετε (scrolling) ή να γράψετε, επιβαρύνει άμεσα και διαρκώς τους δύο τένοντες του de Quervain. Συνίσταται η χρήση του κινητού με τα δύο χέρια (κρατώντας τη συσκευή με το ένα και χρησιμοποιώντας τον δείκτη του άλλου χεριού), η χρήση φωνητικών μηνυμάτων και, γενικά, η δραστική μείωση του χρόνου χρήσης της συσκευής (screen time).

Υπάρχει κίνδυνος μόνιμης βλάβης;

Αν η πάθηση παραμεληθεί για πάρα πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα (π.χ. πάνω από ένα χρόνο), ο οργανισμός, στην προσπάθειά του να επουλώσει τη χρόνια φλεγμονή, δημιουργεί παχύ ουλώδη ιστό γύρω από τους τένοντες. Αυτό προκαλεί μόνιμη δυσκαμψία και αισθητή μείωση του εύρους κίνησης του καρπού. Επιπλέον, λόγω του ότι ο ασθενής αποφεύγει να χρησιμοποιεί τον αντίχειρα για να μην πονάει, επέρχεται σημαντική μυϊκή ατροφία (αδυνάτισμα) στους μύες της παλάμης. Σε κάποιες σπάνιες περιπτώσεις χρόνιας τριβής, οι ίδιοι οι τένοντες αδυνατίζουν και υπάρχει κίνδυνος να υποστούν μερική ή πλήρη ρήξη (να κοπούν), μια κατάσταση που απαιτεί πολύ πιο πολύπλοκο επανορθωτικό χειρουργείο. Γι’ αυτό η έγκαιρη συντηρητική ή ελάχιστα επεμβατική χειρουργική λύση προστατεύει μόνιμα το χέρι σας.

Ρήξη Τένοντα Ώμου: Συμπτώματα, Διάγνωση και Σύγχρονες Επιλογές Θεραπείας

Παγωμένος Ώμος: Αιτίες, Στάδια και Αποτελεσματική Θεραπεία