Ωλένια Νευρίτιδα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Η ωλένια νευρίτιδα, γνωστή στην ιατρική ορολογία και ως Σύνδρομο Κυβικού Σωλήνα (Cubital Tunnel Syndrome), είναι μία από τις πιο συχνά εμφανιζόμενες και ενοχλητικές παθήσεις χρόνιας πίεσης και παγίδευσης νεύρου στο άνω άκρο, αμέσως μετά το σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Πρόκειται για μια πάθηση που μπορεί να υποβαθμίσει σημαντικά την ποιότητα ζωής του ασθενούς, καθώς επηρεάζει άμεσα την αίσθηση και τη λειτουργικότητα του χεριού, δυσκολεύοντας ακόμα και τις πιο απλές καθημερινές δραστηριότητες.
Για να κατανοήσουμε την πάθηση, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε λίγα στοιχεία για την ανατομία της περιοχής. Το ωλένιο νεύρο είναι ένα από τα τρία κύρια νεύρα του χεριού. Ξεκινά από την περιοχή του αυχένα, διασχίζει τον βραχίονα, περνάει από τον αγκώνα και καταλήγει στην άκρα χείρα, δίνοντας αίσθηση στο μικρό δάχτυλο και στον μισό παράμεσο, ενώ ελέγχει τους περισσότερους μικρούς (αυτόχθονες) μύες της παλάμης που ευθύνονται για τις λεπτές κινήσεις.
Στην περιοχή του αγκώνα, το ωλένιο νεύρο περνά μέσα από ένα πολύ στενό, οστικό και συνδεσμικό «τούνελ» στην εσωτερική επιφάνεια της άρθρωσης, τον κυβικό σωλήνα. Σε αυτό το σημείο, το νεύρο βρίσκεται ακριβώς κάτω από το δέρμα, έχοντας ελάχιστο προστατευτικό λίπος ή μυϊκό ιστό γύρω του (είναι το γνωστό σημείο που όταν το χτυπήσουμε κατά λάθος νιώθουμε έναν οξύ πόνο σαν «ηλεκτρικό ρεύμα»). Αυτή ακριβώς η ανατομική του θέση το καθιστά εξαιρετικά ευάλωτο, εκτεθειμένο σε άμεσους τραυματισμούς, τριβές και διάφορες μηχανικές καταπονήσεις.
Όταν το νεύρο συμπιέζεται, τεντώνεται υπερβολικά ή φλεγμαίνει μέσα σε αυτόν τον σωλήνα, προκαλείται η ωλένια νευρίτιδα.

Ωλένια Νευρίτιδα: Αίτια και Παράγοντες Κινδύνου

Η ωλένια νευρίτιδα δεν είναι αποτέλεσμα μίας και μόνο αιτίας, αλλά συνήθως προκύπτει από έναν συνδυασμό ανατομικών, μηχανικών και καθημερινών παραγόντων. Τα κυριότερα αίτια και οι μηχανισμοί εμφάνισης της ωλένιας νευρίτιδας είναι τα εξής:

Παρατεταμένη ή Επαναλαμβανόμενη Κάμψη του Αγκώνα

Όταν λυγίζουμε τον αγκώνα μας, το ωλένιο νεύρο τεντώνεται γύρω από την οστική προεξοχή (τον έσω επικόνδυλο) σαν χορδή κιθάρας. Παρατεταμένες ή συνεχώς επαναλαμβανόμενες κινήσεις που επιβάλλουν κάμψη του αγκώνα πάνω από τις 90 μοίρες μειώνουν τον χώρο στον κυβικό σωλήνα και διακόπτουν την ομαλή αιμάτωση του νεύρου. Αυτό παρατηρείται συχνά σε:

  • Ανθρώπους που μιλούν πολλή ώρα στο κινητό τηλέφωνο κρατώντας το στο αυτί τους (το λεγόμενο “cell phone elbow”).
  • Άτομα που κοιμούνται σε εμβρυακή στάση ή με τα χέρια διπλωμένα κάτω από το κεφάλι/μαξιλάρι τους.
  • Επαγγέλματα που απαιτούν συνεχή κάμψη, όπως οι μουσικοί, οι οδηγοί ή οι εργαζόμενοι σε υπολογιστή που στηρίζουν τους αγκώνες τους σε λάθος ύψος.

Άμεση Πίεση

Επειδή το νεύρο είναι εντελώς επιφανειακό, η συνεχής άμεση πίεση σε σκληρές επιφάνειες προκαλεί ισχαιμία (έλλειψη αίματος) στο νεύρο. Η στήριξη του αγκώνα στο μπράτσο της καρέκλας, στο γραφείο, ή στην πόρτα του αυτοκινήτου από τους οδηγούς, είναι από τις πιο συχνές αιτίες ερεθισμού του.

Κατάγματα Αγκώνα και Ανατομικές Ανωμαλίες

Κατάγματα αγκώνα που είχαν προκύψει στο παρελθόν (ακόμα και κατά την παιδική ηλικία) μπορεί να έχουν αλλάξει τη γεωμετρία της άρθρωσης (π.χ. δημιουργία βλαισότητας), με αποτέλεσμα το νεύρο να τεντώνεται σε μια αφύσικη γωνία. Επιπλέον, τα οστεόφυτα (άλατα) από προϋπάρχουσα οστεοαρθρίτιδα ή η δημιουργία ουλών από παλαιούς τραυματισμούς μπορούν να στενέψουν το τούνελ.

Αστάθεια του Νεύρου

Σε μερικούς ανθρώπους, το ανατομικό περίβλημα του νεύρου είναι χαλαρό. Κατά την κάμψη του αγκώνα, το νεύρο “γλιστράει” (υπεξαρθρώνεται) έξω από τη θέση του και “αναπηδά” πάνω στο οστό. Αυτή η συνεχής τριβή, με την πάροδο του χρόνου, προκαλεί σοβαρή φλεγμονή και πάχυνση του νεύρου.

Παρουσία Οιδήματος στην Άρθρωση

Οποιαδήποτε πάθηση προκαλεί συσσώρευση υγρού στην άρθρωση του αγκώνα, όπως μια θυλακίτιδα ωλεκράνου, ρευματοειδής αρθρίτιδα, ή ακόμα και η κύστη του γαγγλίου, μπορεί να αυξήσει την πίεση στο εσωτερικό του κυβικού σωλήνα και να συνθλίψει το ωλένιο νεύρο.

Ο μόνος Ορθοπαιδικός στην Ελλάδα στην χειρουργική ώμου και άνω άκρου με προϋπηρεσία μόνιμης διευθυντικής θέσης (substantive Consultant ) για 10 συναπτά έτη στην Μεγάλη Βρετανία

Ωλένια Νευρίτιδα: Συμπτώματα

Η κλινική εικόνα του Συνδρόμου Κυβικού Σωλήνα αναπτύσσεται συνήθως σταδιακά. Εάν αγνοηθεί, τα συμπτώματα γίνονται πιο έντονα, μόνιμα και, τελικά, μη αναστρέψιμα. Τα συμπτώματα που ταλαιπωρούν ένα άτομο που πάσχει από ωλένια νευρίτιδα χωρίζονται σε αισθητικά και κινητικά:

  1. Αισθητικά Συμπτώματα (Στα αρχικά στάδια)

  • Μούδιασμα και Μυρμήγκιασμα: Η χαρακτηριστικότερη ένδειξη. Ο ασθενής νιώθει “καρφίτσες και βελόνες” αποκλειστικά στο μικρό δάχτυλο και στο μισό του παράμεσου δακτύλου.
  • Πόνος: Ένας βαθύς, αμβλύς ή και καυστικός πόνος που εντοπίζεται στην εσωτερική πλευρά του αγκώνα και μπορεί να αντανακλά προς τα κάτω (στο αντιβράχιο) ή προς τα πάνω (στον βραχίονα). Ο πόνος συνδυάζεται συχνά με το μούδιασμα και έχουν μορφή συνεχόμενης ενόχλησης, κατά κύριο λόγο όταν ο ασθενής προσπαθεί να λυγίσει τον αγκώνα του.
  • Νυχτερινά Συμπτώματα: Οι ασθενείς συχνά ξυπνούν τη νύχτα με το χέρι τους “νεκρό” ή εντελώς μουδιασμένο, αναγκαζόμενοι να το τινάξουν για να επανέλθει η αίσθηση, κυρίως επειδή κοιμούνται με λυγισμένους αγκώνες.
  1. Κινητικά Συμπτώματα (Σε προχωρημένα στάδια)

    Εάν η πίεση παραμείνει, το νεύρο αρχίζει να παθαίνει δομική ζημιά, επηρεάζοντας τους μύες που ελέγχει:

  • Αδυναμία Λαβής και Πτώση Αντικειμένων: Η δύναμη του χεριού μειώνεται δραματικά. Ο ασθενής δυσκολεύεται να πιάσει αντικείμενα (όπως ένα βάζο) ή παρατηρεί ότι του πέφτουν πράγματα από τα χέρια χωρίς να το καταλάβει.
  • Απώλεια Λεπτής Κινητικότητας: Δυσκολία σε κινήσεις που απαιτούν ακρίβεια, όπως το κούμπωμα ρούχων, το δέσιμο των κορδονιών, η πληκτρολόγηση ή το παίξιμο μουσικών οργάνων.
  • Μυϊκή Ατροφία: Σε βαριά και χρόνια περιστατικά, οι μύες ανάμεσα στα δάχτυλα και η μυϊκή μάζα (θέναρ/οπισθέναρ) στην παλάμη αρχίζουν να «λιώνουν». Το χέρι μπορεί να πάρει τη μορφή «δαγκάνας» (ωλένια χείρα – ulnar clawing), μια κατάσταση που δείχνει εκτεταμένη και συχνά μόνιμη νευρική βλάβη.

Ωλένια Νευρίτιδα: Διάγνωση

Η έγκαιρη και ακριβής διάγνωση είναι το κλειδί για τη σωτηρία του νεύρου. Για την πραγματοποίηση μίας εξαιρετικά λεπτομερούς διάγνωσης της ωλένιας νευρίτιδας, θα χρειαστεί ο ασθενής να ενημερώσει τον θεράποντα ιατρό σχετικά με το ιατρικό του ιστορικό, την καθημερινότητά του, τις συνήθειες ύπνου του και τυχόν παλαιούς τραυματισμούς.

Κλινική και Νευρολογική Εξέταση

Συνδυαστικά με το ιστορικό, απαραίτητη κρίνεται η νευρολογική εκτίμηση από τον εξειδικευμένο χειρουργό. Ο Κος Πολυζώης θα εξετάσει την αισθητικότητα στα δάχτυλα και τη μυϊκή ισχύ του χεριού. Θα χρησιμοποιήσει ειδικά κλινικά τεστ, όπως:

  • Σημείο Tinel: Ελαφριά επίκρουση (χτύπημα) πάνω από το ωλένιο νεύρο στον αγκώνα. Εάν αυτό προκαλέσει “ηλεκτρισμό” στα δάχτυλα, το τεστ είναι θετικό.
  • Τεστ Κάμψης Αγκώνα: Ο ιατρός θα σας ζητήσει να κρατήσετε τον αγκώνα σας σε πλήρη κάμψη για 1-2 λεπτά για να δει εάν αυτό προκαλεί την εμφάνιση μουδιάσματος.
  • Έλεγχος υπεξαρθρήματος: Ψηλάφηση του νεύρου κατά την κάμψη και έκταση για να διαπιστωθεί εάν βγαίνει από το ανατομικό του λούκι.

Ηλεκτρομυογράφημα (ΗΜΓ / EMG)

Σε περιπτώσεις χρόνιας εμφάνισης της πάθησης, ή όταν απαιτείται επιβεβαίωση της σοβαρότητας πριν από ένα χειρουργείο, είναι σημαντικό ο ασθενής να πραγματοποιήσει συμπληρωματικά και ηλεκτρομυογράφημα. Η εξέταση αυτή μετράει την ταχύτητα και την ποιότητα με την οποία τα ηλεκτρικά σήματα ταξιδεύουν μέσα από το νεύρο, καθώς και την απόκριση των μυών.
Η θετική απάντηση του ηλεκτρομυογραφήματος (μειωμένη ταχύτητα αγωγής στον αγκώνα) σηματοδοτεί την ύπαρξη ωλένιας νευρίτιδας, ενώ καταδεικνύει εάν η βλάβη βρίσκεται ήδη σε βαριά μορφή. Βοηθά επίσης να αποκλειστεί η πιθανότητα το νεύρο να πιέζεται ψηλότερα, στον αυχένα (αυχενική ριζοπάθεια).

Απεικονιστικές Εξετάσεις

Τέλος, η απλή ακτινογραφία συμβάλει σε μεγάλο βαθμό στο να γίνει αντιληπτό κάποιο κάταγμα που είχε προκύψει στο παρελθόν, η ύπαρξη οστεοαρθρίτιδας, ή κάποια οστική παραμόρφωση (βλαισότητα/ραιβότητα) που πιθανώς να επηρέασε τον ασθενή και να επέφερε ως αποτέλεσμα τη δημιουργία ωλένιας νευρίτιδας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας υπέρηχος ή μια Μαγνητική Τομογραφία (MRI) μπορεί να αποκαλύψει φλεγμονή, κύστεις ή πιεστικά φαινόμενα γύρω από το νεύρο.

Ωλένια Νευρίτιδα: Τρόπος Αντιμετώπισης

Όπως στις περισσότερες παθήσεις, έτσι και σε αυτή, η ιατρική προσέγγιση εξαρτάται από τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων και τα αποτελέσματα του ηλεκτρομυογραφήματος. Η αντιμετώπιση μπορεί να είναι είτε συντηρητική είτε χειρουργική.

Συντηρητική Αντιμετώπιση

Εάν τα συμπτώματα είναι ήπια, διαλείποντα (εμφανίζονται και εξαφανίζονται) και το ΗΜΓ δεν δείχνει σοβαρή βλάβη, προτιμάται η συντηρητική θεραπεία. Η συντηρητική αντιμετώπιση συνίσταται από:

  • Ξεκούραση του άνω άκρου & Εργονομία: Τροποποίηση των καθημερινών δραστηριοτήτων. Αποφυγή στήριξης του αγκώνα σε σκληρές επιφάνειες, αποφυγή λυγίσματος του αγκώνα για πολλή ώρα και χρήση ακουστικών hands-free αντί για κράτημα του τηλεφώνου.
  • Τοποθέτηση Ναρθήκων: Η χρήση ενός μαλακού νάρθηκα ή περιαγκωνίου κατά τη διάρκεια της νύχτας, ο οποίος κρατά τον αγκώνα σε ευθεία στάση, εμποδίζει τον ασθενή να λυγίσει ασυναίσθητα το χέρι του στον ύπνο. (Ένα απλό κόλπο είναι το δέσιμο μιας πετσέτας χαλαρά γύρω από τον αγκώνα).
  • Λήψη Φαρμάκων: Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ) μπορούν να μειώσουν τη φλεγμονή του ιστού γύρω από το νεύρο. Σε αντίθεση με άλλες παθήσεις, η ένεση κορτιζόνης δεν συνιστάται συχνά για την ωλένια νευρίτιδα, λόγω του κινδύνου άμεσου τραυματισμού του νεύρου από τη βελόνα.
  • Φυσικοθεραπεία (Nerve Gliding): Μπορεί να συνοδεύεται από μία σειρά προγραμμάτων φυσικοθεραπείας. Ειδικές ασκήσεις (νευρικής ολίσθησης) βοηθούν το νεύρο να “γλιστρά” ομαλά μέσα στο τούνελ, αποτρέποντας τη δημιουργία συμφύσεων και μειώνοντας την πίεση.

Η αντιμετώπιση αυτής της μορφής βοηθάει προσωρινά τον ασθενή και τον ανακουφίζει από τα επίμονα συμπτώματα και τον πόνο, δίχως ωστόσο – σε προχωρημένες καταστάσεις – να δίνει μία οριστική λύση στην ωλένια νευρίτιδα, αν ο χώρος παραμένει ανατομικά στενός.

Χειρουργική Αντιμετώπιση

Σε περιστατικά ασθενών όπου τα συμπτώματα (όπως το μούδιασμα) δεν υποχωρούν με τη συντηρητική θεραπεία, όταν ο πόνος είναι ανυπόφορος, ή όταν παρατηρείται μυϊκή αδυναμία και ατροφία (που σημαίνει ότι το νεύρο πεθαίνει), η χειρουργική παρέμβαση αποτελεί μονόδρομο.
Τα κυριότερα πλεονεκτήματα της χειρουργικής αντιμετώπισης είναι η γρήγορη και ασφαλής αποσυμπίεση του νεύρου, εμποδίζοντας την περαιτέρω καταστροφή του. Υπάρχουν διάφορες χειρουργικές τεχνικές, και ο ιατρός θα επιλέξει την κατάλληλη ανάλογα με το περιστατικό:

 

  1. Απλή Αποσυμπίεση in situ: Ο χειρουργός ανοίγει τον “ουρανό” (τον συνδεσμικό ιστό) του κυβικού σωλήνα, δίνοντας στο νεύρο περισσότερο χώρο, χωρίς να το μετακινήσει από τη θέση του.
  2. Πρόσθια Μετάθεση (Anterior Transposition): Σε περιπτώσεις όπου το νεύρο εξαρθρώνεται ή όταν υπάρχει μεγάλη οστική παραμόρφωση, ο χειρουργός απελευθερώνει το νεύρο και το μετακινεί από το πίσω μέρος του αγκώνα στο μπροστινό (είτε κάτω από το δέρμα, είτε μέσα/κάτω από τους μύες). Με αυτόν τον τρόπο, το νεύρο παύει να τεντώνεται όταν ο αγκώνας λυγίζει.
  3. Έσω Επικονδυλεκτομή: Ένα τμήμα της οστικής προεξοχής (του έσω επικόνδυλου) αφαιρείται για να σταματήσει η τριβή του νεύρου πάνω στο οστό.

Τα αποτελέσματα της επέμβασης δεν είναι άμεσα ορατά (όσον αφορά το μούδιασμα), καθώς η βιολογική αποκατάσταση και η αναγέννηση του νεύρου χρειάζεται ένα χρονικό διάστημα προκειμένου να επιτευχθεί (τα νεύρα αναγεννώνται με ρυθμό μόλις 1 χιλιοστό την ημέρα). Ο πόνος, ωστόσο, συνήθως υποχωρεί αμέσως.

Μετά το Χειρουργείο

Η πορεία που ακολουθείται μετά τη χειρουργική επέμβαση χαρακτηρίζεται από μερική ακινητοποίηση του άνω άκρου. Τοποθετείται μια μαλακή επίδεση ή ένας ελαφρύς νάρθηκας για διάστημα λίγων ημερών, ώστε να προστατευθεί η τομή και (στην περίπτωση της πρόσθιας μετάθεσης) να σταθεροποιηθεί το νεύρο στη νέα του θέση.
Αυτό γίνεται σε συνδυασμό με φυσικοθεραπείες, οι οποίες ξεκινούν σύντομα μετά την αφαίρεση του νάρθηκα, προκειμένου να επιτευχθεί το συντομότερο η πλήρης ενδυνάμωση του αγκώνα και η αποφυγή δυσκαμψίας.
Ο ασθενής είναι σε θέση να επιστρέψει στις καθημερινές του δραστηριότητες μετά το πέρας και της δεύτερης μετεγχειρητικής εβδομάδας, όταν αφαιρεθούν τα ράμματα. Παρόλα αυτά, χρειάζονται, κατά προσέγγιση, 3 μήνες (ή και περισσότερο σε βαριές περιπτώσεις) μετά το τέλος της επέμβασης προκειμένου να παρουσιαστεί σημαντική μείωση των νευρολογικών συμπτωμάτων και του μουδιάσματος.

Λίγα Λόγια για τον Γιατρό (Δρ. Πολυζώης)

Η χειρουργική των περιφερικών νεύρων του άνω άκρου, και ιδιαίτερα η πρόσθια μετάθεση του ωλένιου νεύρου, απαιτεί μικροχειρουργική ακρίβεια και τεράστια εξειδίκευση.
Ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός Ιωάννης Πολυζώης είναι ο μόνος Ορθοπαιδικός στην Ελλάδα στην χειρουργική ώμου και άνω άκρου με προϋπηρεσία μόνιμης διευθυντικής θέσης (substantive Consultant) για 10 συναπτά έτη στην Μεγάλη Βρετανία. Μέσα από την πολυετή, υψηλού επιπέδου χειρουργική του εμπειρία στο αυστηρό Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) του Ηνωμένου Βασιλείου, κρίνεται ως ο πλέον κατάλληλος ιατρός για την αντιμετώπιση της ωλένιας νευρίτιδας.
Κατέχοντας μία τεράστια πληθώρα επιτυχημένων χειρουργείων και αντιμετωπίζοντας ακόμα και τα πιο παραμελημένα και σύμπλοκα περιστατικά παγίδευσης νεύρων, ο ιατρός απαριθμεί πάνω από 400 κριτικές ευχαριστημένων ασθενών, οι οποίοι αναφέρουν ρητά ότι θα τον εμπιστεύονταν ξανά για οποιοδήποτε άλλο ορθοπαιδικό τους πρόβλημα. Η φιλοσοφία του ιατρού βασίζεται στη διεξοδική, ειλικρινή ενημέρωση του ασθενούς και στην εφαρμογή των πιο σύγχρονων, ασφαλών και ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών.
Προγραμματίστε σήμερα το ραντεβού σας με τον ιατρό για μία άκρως εξατομικευμένη και αποτελεσματική θεραπεία.

Κόστος και Τιμές για την Αντιμετώπιση της Ωλένιας Νευρίτιδας

Η απόφαση για τη θεραπεία της ωλένιας νευρίτιδας συνοδεύεται φυσιολογικά από το ερώτημα του οικονομικού κόστους. Στο ιατρείο μας, πρωταρχικός στόχος είναι η παροχή ιατρικών υπηρεσιών αριστείας, διατηρώντας ταυτόχρονα το κόστος απόλυτα προσιτό, δίκαιο και με πλήρη διαφάνεια.
Το τελικό κόστος αντιμετώπισης εξαρτάται αυστηρά από το θεραπευτικό πλάνο που θα επιλεγεί. Εάν η κατάσταση βρίσκεται σε αρχικό στάδιο, το κόστος αφορά αποκλειστικά την κλινική εξέταση, την αξιολόγηση των εξετάσεων (ΗΜΓ) και τον σχεδιασμό της συντηρητικής θεραπείας.
Στην περίπτωση που η χειρουργική αποσυμπίεση κριθεί αναγκαία, το συνολικό κόστος εξαρτάται από τον τύπο της επέμβασης (απλή αποσυμπίεση έναντι της πιο σύνθετης πρόσθιας μετάθεσης) και τις ημέρες νοσηλείας. Ωστόσο, καθώς οι επεμβάσεις αυτές διενεργούνται συνήθως ως χειρουργεία μιας ημέρας (Day Clinic, χωρίς ανάγκη διανυκτέρευσης), τα συνολικά έξοδα νοσηλείας συμπιέζονται στο ελάχιστο.
Επιπλέον, η ομάδα μας διατηρεί άριστη συνεργασία με όλες τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, ενώ παρέχεται και η δυνατότητα χρήσης του κρατικού ασφαλιστικού φορέα (ΕΟΠΥΥ) για τη δραστική μείωση της οικονομικής επιβάρυνσης στα έξοδα του νοσοκομείου. Κατά την επίσκεψή σας, θα γίνει αναλυτική συζήτηση και θα σας δοθεί μια σαφής, προσωποποιημένη οικονομική ενημέρωση, χωρίς απολύτως καμία δυσάρεστη ή “κρυφή” χρέωση.
Η κίνηση είναι ζωή!
Επικοινωνήστε με τον γιατρό για εξειδικευμένη ορθοπαιδική φροντίδα, προσαρμοσμένη στις ανάγκες σας.

Η κIνηση εIναι ζωH!

Επικοινωνήστε με τον γιατρό για εξειδικευμένη ορθοπαιδική φροντίδα, προσαρμοσμένη στις ανάγκες σας

Συχνές ερωτήσεις

Μπορεί η ωλένια νευρίτιδα να επιδεινωθεί με την πάροδο του χρόνου;

Απολύτως. Αν τα αίτια που προκαλούν την πίεση στο νεύρο δεν αντιμετωπιστούν, το ωλένιο νεύρο υπόκειται σε χρόνια φθορά, ισχαιμία και φλεγμονή. Με την πάροδο του χρόνου, η απλή αισθητική ενόχληση (το μούδιασμα) εξελίσσεται σε μη αναστρέψιμη καταστροφή των νευρικών ινών. Αυτό οδηγεί σε σοβαρή απώλεια αίσθησης, αδυναμία, ατροφία (το “λιώσιμο” των μυών της παλάμης) και, τελικά, σε μόνιμη αναπηρία του χεριού. Γι’ αυτό η έγκαιρη διάγνωση είναι κρίσιμη.

Είναι η ωλένια νευρίτιδα αναστρέψιμη;

Εάν διαγνωστεί και αντιμετωπιστεί εγκαίρως – στα αρχικά της στάδια – η ωλένια νευρίτιδα είναι πλήρως αναστρέψιμη, είτε μέσω συντηρητικής αγωγής είτε μέσω έγκαιρης χειρουργικής αποσυμπίεσης. Ο πόνος συνήθως εξαφανίζεται αμέσως. Ωστόσο, εάν η συμπίεση παραμεληθεί για χρόνια και οι μύες του χεριού έχουν ήδη υποστεί σοβαρή ατροφία, η πλήρης αναστρεψιμότητα (ειδικά σε ότι αφορά τη μυϊκή δύναμη) δεν είναι εγγυημένη. Το χειρουργείο, σε αυτές τις καθυστερημένες περιπτώσεις, γίνεται κυρίως για να “φρενάρει” και να αποτρέψει την περαιτέρω επιδείνωση.

Μπορεί η ωλένια νευρίτιδα να επηρεάσει την καθημερινή λειτουργικότητα του χεριού;

Ναι, σε δραματικό βαθμό. Επειδή το ωλένιο νεύρο τροφοδοτεί τους περισσότερους μικρούς μύες της παλάμης, οι ασθενείς χάνουν την ικανότητα για λεπτές κινήσεις. Δραστηριότητες όπως το δέσιμο κορδονιών, το γύρισμα του κλειδιού, το πιάσιμο ενός νομίσματος, το γράψιμο με στυλό ή το κουμπωμα των ρούχων γίνονται από δύσκολες έως αδύνατες. Η λαβή χάνει τη δύναμή της, με αποτέλεσμα να πέφτουν αντικείμενα συχνά από τα χέρια.

 

Είναι φυσιολογικό τα συμπτώματα να είναι πιο έντονα τη νύχτα;

Είναι απολύτως φυσιολογικό και ίσως το πιο συχνό παράπονο των ασθενών. Όταν κοιμόμαστε, έχουμε την ασυναίσθητη τάση να παίρνουμε εμβρυακή στάση ή να διπλώνουμε τα χέρια μας σφιχτά στο στήθος ή κάτω από το κεφάλι. Η στάση αυτή προκαλεί έντονη, πολύωρη κάμψη του αγκώνα, η οποία τεντώνει το νεύρο στο μέγιστο, μειώνοντας δραματικά την παροχή αίματος σε αυτό. Αποτέλεσμα αυτού είναι η “κραυγή” του νεύρου, δηλαδή το έντονο μούδιασμα και ο πόνος που ξυπνούν τον ασθενή.

Μπορεί η άσκηση να βοηθήσει ή να επιδεινώσει την κατάσταση;

Η άσκηση μπορεί να λειτουργήσει και με τους δύο τρόπους, εξαρτάται από το είδος της. Ασκήσεις γυμναστηρίου που απαιτούν σφιχτό κράτημα της μπάρας και κάμψη του αγκώνα υπό μεγάλη αντίσταση (π.χ. ασκήσεις δικεφάλων, άρση βαρών) αυξάνουν την πίεση στο νεύρο και επιδεινώνουν σαφώς την πάθηση. Αντίθετα, στοχευμένες ασκήσεις φυσικοθεραπείας, γνωστές ως “ασκήσεις ολίσθησης νεύρου” (nerve gliding / flossing), βοηθούν σημαντικά το νεύρο να κινείται ελεύθερα μέσα στον κυβικό σωλήνα, μειώνοντας τις συμφύσεις και ανακουφίζοντας από τα συμπτώματα. Θα πρέπει πάντα να εκτελούνται υπό την καθοδήγηση ειδικού.