Πόνος στον Αγκώνα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Ο αγκώνας είναι μια από τις πιο σημαντικές και ταυτόχρονα πολύπλοκες αρθρώσεις του ανθρώπινου σώματος. Λειτουργώντας τόσο ως μεντεσές (για το λύγισμα και το τέντωμα του χεριού) όσο και ως άξονας περιστροφής (για τον πρηνισμό και υπτιασμό της παλάμης), αποτελεί τον κεντρικό “μοχλό” που μας επιτρέπει να αλληλεπιδρούμε με το περιβάλλον μας. Κατά συνέπεια, ο πόνος στον αγκώνα είναι ένα σύμπτωμα που μπορεί να επηρεάσει δραματικά την ποιότητα ζωής ενός ατόμου.
Ο πόνος αυτός μπορεί να ποικίλλει σε ένταση και χαρακτήρα. Μπορεί να κυμαίνεται από ένα ήπιο, ενοχλητικό “κάψιμο” (που συνήθως αισθάνεται κάποιος λόγω τενοντίτιδας αγκώνα, όπως η έξω ή έσω επικονδυλίτιδα από έναν τένοντα που φλεγμαίνει), έως τον σοβαρό, διαπεραστικό και οξύ πόνο ενός κατάγματος ή μιας ρήξης τένοντα. Ο πόνος μπορεί να μην είναι συνεχόμενος. Μπορεί να εμφανίζεται μόνο σε συγκεκριμένες κινήσεις, να επιδεινώνεται τη νύχτα, ή να χειροτερεύει σταδιακά ανάλογα με τη δραστηριότητα και την καταπόνηση της ημέρας. Μερικές φορές, μάλιστα, ο πόνος δεν περιορίζεται μόνο στην περιοχή της άρθρωσης, αλλά συνδυάζεται με μούδιασμα, αδυναμία και μυρμηγκιές που αντανακλούν στα δάκτυλα του χεριού.
Δεδομένου ότι ο πόνος στον αγκώνα μπορεί να έχει πολλές, εντελώς διαφορετικές αιτίες – από μια απλή μυϊκή θλάση μέχρι παγίδευση νεύρου ή αυχενική ριζοπάθεια – είναι κρίσιμο να μην τον αγνοείτε. Είναι σημαντικό να δείτε έναν εξειδικευμένο ορθοπαιδικό χειρουργό άνω άκρου για μια πλήρη, εξατομικευμένη αξιολόγηση. Η ακριβής διάγνωση είναι το απόλυτο “κλειδί” για μια σωστή, στοχευμένη και αποτελεσματική θεραπεία.

Ποια είναι η αιτία του πόνου στον αγκώνα;

Η ανατομική πολυπλοκότητα της περιοχής, όπου συνδέονται οστά (βραχιόνιο, ωλένη, κερκίδα), σύνδεσμοι, μύες και σημαντικά νεύρα, δημιουργεί πολλαπλές πιθανές εστίες πόνου. Η τενοντίτιδα αγκώνα ή αλλιώς επικονδυλίτιδα είναι με διαφορά η πιο κοινή και συνηθισμένη αιτία πόνου στον αγκώνα και οφείλεται κυρίως σε υπερχρήση, επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες και μικροτραυματισμούς στην περιοχή που δεν προλαβαίνουν να επουλωθούν.
Η επικονδυλίτιδα χωρίζεται σε δύο βασικές κατηγορίες, ανάλογα με την πλευρά της άρθρωσης που πλήττεται:

Έξω Επικονδυλίτιδα (Αγκώνας του Τενίστα)

Ονομάζεται ευρέως και “αγκώνας του τενίστα” (Tennis Elbow) και αποτελεί την πιο κοινή αιτία πόνου στον αγκώνα παγκοσμίως. Συμβαίνει όταν ο κοινός εκτατικός τένοντας – ο ισχυρός τένοντας που συνδέει την άρθρωση του αγκώνα (στον έξω επικόνδυλο του βραχιονίου οστού) με τους μύες του αντιβραχίου (πήχη) και τους τένοντες που εκτείνουν τα δάκτυλα και τον καρπό – φλεγμαίνει έντονα, υφίσταται εκφύλιση και δημιουργεί μικρο-ρήξεις. Ο πόνος εντοπίζεται ξεκάθαρα στην έξω (πλάγια) επιφάνεια του αγκώνα.
Οι άνθρωποι που εκτείνουν (τεντώνουν προς τα πάνω) τον καρπό τους ξανά και ξανά με τον ίδιο τρόπο, υπό αντίσταση ή φόρτιση, είναι εξαιρετικά επιρρεπείς σε αυτή την κατάσταση. Παρά το όνομά της, η πάθηση δεν αφορά μόνο αθλητές ρακετών. Συχνά πλήττει άτομα που κάνουν βαριά χειρωνακτική εργασία (ελαιοχρωματιστές, υδραυλικούς, ξυλουργούς, μάγειρες), αλλά και ανθρώπους που δουλεύουν πολλές ώρες με τον υπολογιστή στο γραφείο, χρησιμοποιώντας το ποντίκι με κακή εργονομία.
Ο πόνος έρχεται συνήθως σταδιακά. Χειροτερεύει όταν ο ασθενής τεντώνει τον αγκώνα του, κάνει έκταση στα δάκτυλα ή προσπαθεί να σφίξει τη γροθιά του. Δραστηριότητες όπως για παράδειγμα το γύρισμα ενός κλειδιού στην πόρτα, το άνοιγμα ενός βάζου, το στύψιμο μιας πετσέτας, οι χειραψίες και η χρήση υπολογιστή προκαλούν αυτό το είδος πόνου. Στα τελευταία και πιο χρόνια στάδια, η λαβή αποδυναμώνεται δραματικά και η άρση ακόμα και μικρών αντικειμένων (όπως ένα φλιτζάνι καφέ) είναι ιδιαίτερα δύσκολη και επίπονη.

Έσω Επικονδυλίτιδα (Αγκώνας του Παίκτη του Γκολφ)

Αυτή η πάθηση ονομάζεται συχνά “αγκώνας του παίκτη του γκολφ” (Golfer’s Elbow). Σε αντίθεση με την έξω επικονδυλίτιδα, η έσω επικονδυλίτιδα προκαλεί πόνο κοντά στην άρθρωση, στο εσωτερικό του αγκώνα (προς την πλευρά που ακουμπάει στο σώμα μας), ακριβώς μπροστά ή πίσω από την οστική προεξοχή που λέγεται έσω επικόνδυλος.
Η αιτία είναι η φλεγμονή και οι μικρο-ρήξεις του κοινού καμπτήρα τένοντα, δηλαδή του τένοντα που συνδέει το οστό του αγκώνα με τους μύες που χρησιμοποιούνται για την κάμψη (λύγισμα προς τα μέσα) του καρπού και των δακτύλων. Συμβαίνει όταν ο ασθενής χρησιμοποιεί έντονη και επαναλαμβανόμενη δύναμη για να πιάσει, να τραβήξει ή να στρίψει ένα αντικείμενο, όπως ένα μπαστούνι του γκολφ, μια ρακέτα (ειδικά στο σερβίς), την μπάρα στην άρση βαρών, ή ένα βαρύ εργαλείο κάνοντας βαριά χειρωνακτική εργασία. Η χρόνια επαναλαμβανόμενη χρήση, η υπέρμετρη καταπόνηση και οι μικροτραυματισμοί οδηγούν σε αυτή την εξουθενωτική φλεγμονή.
Ο πόνος μπορεί να αντανακλά κατά μήκος της εσωτερικής πλευράς του πήχη. Όπως και ο αγκώνας του τενίστα, αυτή η πάθηση μπορεί επίσης να αποδυναμώσει αισθητά τους μυς στο αντιβράχιο (πήχη), καθιστώντας τις κινήσεις αδύναμες.

Ο μόνος Ορθοπαιδικός στην Ελλάδα στην χειρουργική ώμου και άνω άκρου με προϋπηρεσία μόνιμης διευθυντικής θέσης (substantive Consultant ) για 10 συναπτά έτη στην Μεγάλη Βρετανία

Άλλες Σημαντικές Αιτίες Πόνου στον Αγκώνα

Εκτός από την επικονδυλίτιδα, υπάρχουν πολλές άλλες παθήσεις που προκαλούν πόνο και απαιτούν εξειδικευμένη διάγνωση:

Θυλακίτιδα Ωλεκράνου

Ο ορογόνος θύλακος είναι ένας λεπτός σάκος (σαν μαξιλάρι) γεμάτος με ελάχιστο λιπαντικό υγρό, που βρίσκεται μεταξύ της άκρης του οστού του αγκώνα (ωλέκρανο) και του δέρματος, μειώνοντας την τριβή. Η θυλακίτιδα εμφανίζεται όταν αυτός ο σάκος φλεγμαίνει, προκαλώντας οίδημα (συχνά ο αγκώνας μοιάζει να έχει ένα μεγάλο μπαλάκι στο πίσω μέρος) και τοπική ευαισθησία. Εάν η περιοχή πρηστεί αρκετά, ο ασθενής αδυνατεί να μετακινήσει πλήρως τον αγκώνα του λόγω της μηχανικής πίεσης και του πόνου.
Αυτή η πάθηση μπορεί να εμφανιστεί ξαφνικά ως αποτέλεσμα ενός άμεσου τραυματισμού (πτώση στον αγκώνα), ουρικής αρθρίτιδας (συσσώρευση κρυστάλλων ουρικού οξέος) ή, πιο επικίνδυνα, από μια μικροβιακή λοίμωξη (σηπτική θυλακίτιδα) από κάποιο γδάρσιμο στο δέρμα. Η άσηπτη θυλακίτιδα μπορεί επίσης να επιδεινωθεί με την πάροδο του χρόνου, συχνά λόγω μακροχρόνιας πίεσης (π.χ. άτομα που στηρίζουν διαρκώς τους αγκώνες τους στο γραφείο). Μερικές φορές σχετίζεται με φλεγμονώδεις αρθροπάθειες, συμπεριλαμβανομένης της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

Τενοντίτιδα και Ρήξη Δικεφάλου και Τρικεφάλου Τένοντα

Ο τένοντας του δικεφάλου συνδέει τον ισχυρό δικέφαλο μυ με το μπροστινό μέρος του οστού του αντιβραχίου (κερκίδα), κάτω ακριβώς από τον αγκώνα. Αντίστοιχα, ο τένοντας του τρικεφάλου συνδέει τον τρικέφαλο μυ με το πίσω μέρος του οστού του αγκώνα (ωλέκρανο).

Τενοντίτιδα Δικεφάλου: Προκαλείται συχνά από επαναλαμβανόμενη χρήση και καταπόνηση του δικεφάλου μυός. Οι συνεχόμενες κάμψεις του χεριού με βαριά αντικείμενα (π.χ. μεταφορείς, αθλητές γυμναστηρίου) είναι ένα κλασικό παράδειγμα. Προκαλεί έναν βαθύ, συχνά καυστικό πόνο στην πρόσθια (μπροστινή) επιφάνεια του αγκώνα.
Τενοντίτιδα Τρικεφάλου: Προκαλεί πόνο στο πίσω μέρος του αγκώνα. Συμβαίνει όταν οι άνθρωποι τεντώνουν (εκτείνουν) τον αγκώνα τους υπό ισχυρή αντίσταση ξανά και ξανά. Οι αθλητές που κάνουν ρίψεις, πυγμαχία, ή σηκώνουν συχνά βάρη (όπως πιέσεις πάγκου) είναι πολύ επιρρεπείς σε αυτό το είδος τραυματισμού.

Σημαντικό: Εάν ένας τένοντας δικεφάλου ή τρικεφάλου υποστεί πλήρη ρήξη (κοπεί), ο ασθενής συνήθως ακούει ή νιώθει ένα χαρακτηριστικό “ποπ”. Υπάρχει ένας ξαφνικός, τρομερά έντονος πόνος στον αγκώνα και στον πήχη, ακολουθούμενος από άμεση μελάνιασμα (αιμάτωμα), παραμόρφωση του σχήματος του μυός (το λεγόμενο “σημάδι του Ποπάυ”) και φοβερή αδυναμία στην κίνηση.

Ωλένια Νευρίτιδα (Σύνδρομο Κυβικού Σωλήνα)

Το ωλένιο νεύρο ταξιδεύει από τον αυχένα, διασχίζει το χέρι και καταλήγει στην άκρα χείρα. Στην περιοχή του αγκώνα, περνάει μέσα από ένα πολύ στενό ανατομικό τούνελ (τον κυβικό σωλήνα) στο εσωτερικό του αγκώνα – το γνωστό σημείο που όταν το χτυπήσουμε κατά λάθος νιώθουμε “ηλεκτρισμό” (funny bone). Κάποιες φορές, λόγω φλεγμονής, συνεχούς λυγίσματος του αγκώνα ή τοπικής πίεσης, το νεύρο συμπιέζεται και παγιδεύεται.
Η πάθηση αυτή (ωλένια νευρίτιδα) προκαλεί πόνο στο εσωτερικό του αγκώνα, ο οποίος αντανακλά προς τα κάτω. Ο ασθενής χαρακτηριστικά θα νιώσει μούδιασμα, μυρμήγκιασμα (σουβλιές) και απώλεια αίσθησης του πέμπτου (μικρού) και του τέταρτου (παράμεσου) δακτύλου της παλάμης. Ο πόνος και το μούδιασμα χειροτερεύουν τη νύχτα ή όταν ο ασθενής μιλάει πολλή ώρα στο τηλέφωνο με λυγισμένο αγκώνα. Σε προχωρημένα στάδια, προκαλείται ατροφία των μυών του χεριού, αδύναμη λαβή και έντονος πόνος κατά μήκος του αντιβραχίου.

Κάταγμα και Εξάρθρημα Αγκώνα

Η άρθρωση του αγκώνα είναι ιδιαίτερα ευάλωτη σε τραυματικές κακώσεις υψηλής, αλλά και χαμηλής ενέργειας. Μια σημαντική πτώση απευθείας στον αγκώνα ή στο τεντωμένο χέρι μπορεί να προκαλέσει κάταγμα (σπάσιμο) στο οστό.
Τα πιο συνηθισμένα κατάγματα αγκώνα είναι του ωλεκράνου και της κεφαλής της κερκίδας. Τα συμπτώματα είναι θορυβώδη και περιλαμβάνουν:

Ξαφνικό, πολύ έντονο πόνο στον αγκώνα και το αντιβράχιο.
Άμεσο και μεγάλο πρήξιμο (οίδημα).
Μούδιασμα και μυρμήγκιασμα στο χέρι, εάν έχει τραυματιστεί κάποιο νεύρο.
Απόλυτη αδυναμία κάμψης, έκτασης και περιστροφής του αγκώνα.

Ένα εξάρθρημα αγκώνα (όταν η άρθρωση “βγαίνει” από τη θέση της) είναι μια σοβαρή ορθοπαιδική επείγουσα κατάσταση. Μπορεί να συμβεί αν ο ασθενής πέσει με το χέρι τεντωμένο, προσπαθώντας να στηριχτεί στο έδαφος. Όταν το χέρι χτυπά στο έδαφος, η τεράστια δύναμη μπορεί να στρίψει τον αγκώνα έξω από την υποδοχή του, προκαλώντας ρήξη των σταθεροποιητικών συνδέσμων. Ο διαχωρισμός των οστών προκαλεί εμφανή παραμόρφωση του αγκώνα, τεράστιο πρήξιμο, μώλωπες και συχνά νευρολογικά συμπτώματα (μούδιασμα) στο χέρι. Απαιτεί άμεση ανάταξη από ιατρό.

Άλλα Αίτια Πόνου στον Αγκώνα

Αρθρίτιδα: Οστεοαρθρίτιδα (φθορά του χόνδρου λόγω ηλικίας ή προηγούμενου τραύματος) ή Ρευματοειδής αρθρίτιδα (αυτοάνοση φλεγμονώδης νόσος) προκαλούν στένωση του αρθρικού χώρου, δυσκαμψία και καθημερινό πόνο.
Μόλυνση του αγκώνα (Σηπτική Αρθρίτιδα): Βακτηριακή λοίμωξη μέσα στην ίδια την άρθρωση. Απαιτεί επείγουσα χειρουργική πλύση.
Αυχενική Δισκοκήλη (Ριζοπάθεια): Πολλές φορές ο πόνος στον αγκώνα είναι “αντανακλαστικός”. Ένα πρόβλημα στον αυχένα (π.χ. κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου που πιέζει ένα νεύρο) μπορεί να στείλει πόνο που μοιάζει με “ηλεκτρικό ρεύμα” μέχρι τον αγκώνα.
Διαχωριστική Οστεοχονδρίτιδα: Συχνή σε νεαρούς αθλητές ρίψεων ή ενόργανης, όπου ένα κομμάτι χόνδρου και οστού αποκολλάται μέσα στην άρθρωση λόγω έλλειψης αιμάτωσης και επαναλαμβανόμενων κρούσεων.
Παθήσεις του Ώμου: Προβλήματα στον ώμο μπορούν να προκαλέσουν αλλαγή στη βιομηχανική του χεριού, υπερφορτώνοντας τον αγκώνα.

Παράγοντες Κινδύνου

Ποιοι κινδυνεύουν περισσότερο να εμφανίσουν πόνο στον αγκώνα;

Συχνοί και διαρκείς μικροτραυματισμοί: Αθροιστική καταπόνηση χωρίς τον απαραίτητο χρόνο ξεκούρασης.
Επαναλαμβανόμενες κινήσεις του καρπού: Η συχνή χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή, πληκτρολογίου και ποντικιού για πολλές ώρες την ημέρα χωρίς εργονομική υποστήριξη.
Έντονη Άθληση χωρίς σωστή προθέρμανση: Οι μύες και οι τένοντες που δεν έχουν “ζεσταθεί” είναι εξαιρετικά ανελαστικοί και σπάνε εύκολα.
Ακατάλληλη τεχνική & κακός εξοπλισμός: Η λάθος λαβή (grip) στο τένις, η υπερβολικά βαριά ρακέτα, ή η κακή στάση σώματος-κορμού κατά την άθληση, τη γυμναστική (crossfit, βάρη) ή τη δουλειά γραφείου.
Βαριά χειρωνακτική εργασία: Επαγγέλματα με επαναλαμβανόμενη άρση βαρών, χρήση δονητικών εργαλείων (κομπρεσέρ, τρυπάνια) ή σφίξιμο εργαλείων.
Συστηματικές Παθήσεις: Ασθένειες όπως ο μη ελεγχόμενος σακχαρώδης διαβήτης (που αλλοιώνει την ποιότητα των τενόντων), η ρευματοειδής αρθρίτιδα και η ουρική αρθρίτιδα.
Προηγούμενο Τραύμα: Ένας σημαντικός τραυματισμός στον αγκώνα στο παρελθόν, ο οποίος δεν διαγνώστηκε έγκαιρα ή δεν αντιμετωπίστηκε σωστά, οδηγώντας σε πρώιμη μετατραυματική οστεοαρθρίτιδα.

Συμπτώματα: Πότε να επισκεφθείτε άμεσα ιατρό;

Ενώ ένας ήπιος μυϊκός πόνος μπορεί να υποχωρήσει με ξεκούραση, τα ακόλουθα συμπτώματα (“κόκκινες σημαίες”) χρήζουν άμεσης και επείγουσας αξιολόγησης του αγκώνα σας από τον Κο Πολυζώη:

Απόλυτη αδυναμία να μεταφέρετε έστω και ελαφριά πράγματα ή να χρησιμοποιήσετε το χέρι σας για βασικές ανάγκες.
Ένας τραυματισμός (πτώση) που παραμορφώνει εμφανώς το σχήμα της άρθρωσης (ένδειξη εξαρθρήματος ή συντριπτικού κατάγματος).
Οξύς πόνος στον αγκώνα που σας ξυπνά τη νύχτα ή υφίσταται έντονα ακόμα και σε πλήρη ηρεμία.
Αδυναμία ή εμπλοκή (“κλείδωμα”) κατά την κάμψη (λύγισμα) ή την έκταση (τέντωμα) του αγκώνα.
Άμεσο, τεράστιο οίδημα (πρήξιμο) ή έντονοι μώλωπες (μελανιές) γύρω από τον αγκώνα μετά από ένα «ποπ» ή «κρακ».
Σημάδια βακτηριακής λοίμωξης, συμπεριλαμβανομένου του πυρετού, της έντονης ερυθρότητας (κοκκινίλας) και της αυξημένης τοπικής θερμοκρασίας στην άρθρωση.

Διάγνωση: Η Ιατρική Αξιολόγηση

Ο Κος Πολυζώης θα σας δεχτεί στο ιατρείο του ως ιδιαίτερα έμπειρος, εξειδικευμένος και επίσημα πιστοποιημένος χειρουργός άνω άκρου και αγκώνα. Η σωστή διάγνωση απαιτεί μια δομημένη διαδικασία.
Πριν εξετάσει κλινικά τον αγκώνα, ο ιατρός θα πάρει ένα ειδικό, στοχευμένο ιατρικό ιστορικό για να κατανοήσει πλήρως το προφίλ του πόνου σας. Οι συνήθεις ερωτήσεις περιλαμβάνουν:

Πότε ξεκίνησε ο πόνος; Ήταν ξαφνικός ή σταδιακός;
Τι είδους αθλητικές ή επαγγελματικές δραστηριότητες κάνετε καθημερινά;
Είχατε κάποια πτώση, άμεσο χτύπημα ή τραυματισμό στον αγκώνα;
Έχετε άλλα συνοδά συμπτώματα όπως μούδιασμα στα δάκτυλα, οίδημα, αδυναμία λαβής ή πυρετό;

Αυτές οι ερωτήσεις βοηθούν τον ιατρό να κάνει διαφορική διάγνωση. Για παράδειγμα, το μούδιασμα στα δάχτυλα συχνά σημαίνει ότι εμπλέκεται ένα νεύρο (ωλένιο ή αυχενική ριζοπάθεια). Το ξαφνικό, τεράστιο οίδημα υποδηλώνει οξεία αιμορραγία από ρήξη ή φλεγμονή του θυλάκου, ενώ ο πυρετός είναι το απόλυτο σημάδι μόλυνσης.
Στη συνέχεια, ο Κος Πολυζώης θα εξετάσει πολύ προσεκτικά τον αγκώνα και το χέρι, ψηλαφώντας τις οστικές προεξοχές, τους τένοντες και τους συνδέσμους, αναζητώντας σημεία ευαισθησίας. Θα ελέγξει το εύρος κίνησης και τη σταθερότητα της άρθρωσης εκτελώντας ειδικά κλινικά τεστ προκλητού πόνου (όπως το τεστ Cozen για την επικονδυλίτιδα). Τέλος, ο ορθοπαιδικός χειρουργός θα πραγματοποιήσει μια ενδελεχή νευρολογική εξέταση, ελέγχοντας τα αντανακλαστικά, την αισθητικότητα και τη μυϊκή ισχύ του αγκώνα και του χεριού.

Απεικονιστικές Εξετάσεις

Η κλινική εξέταση είναι θεμελιώδης, αλλά συχνά απαιτούνται απεικονιστικές εξετάσεις για να επιβεβαιωθεί με απόλυτη ακρίβεια η διάγνωση και η έκταση της βλάβης:

Απλές Ακτινογραφίες (X-rays): Είναι απολύτως απαραίτητες για την άμεση διάγνωση ενός κατάγματος αγκώνα, ενός εξαρθρήματος, αλλά και για την απεικόνιση χρόνιας οστεοαρθρίτιδας, ύπαρξης έκτοπης οστεοποίησης (δημιουργία οστού μέσα στους μύες), ελεύθερων οστικών σωμάτων (“ποντίκια” της άρθρωσης) και παθολογικών εναποθέσεων ασβεστίου στους τένοντες.
Αξονική Τομογραφία (CT scan): Απεικονίζει την αρχιτεκτονική και την πολυπλοκότητα των οστικών δομών σε 3D με τεράστια λεπτομέρεια. Αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του προεγχειρητικού σχεδιασμού, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για ένα συντριπτικό κάταγμα ή μια σοβαρή μετατραυματική αρθρίτιδα.
Υπέρηχος (Ultrasound): Ιδανικός για δυναμικό έλεγχο και αξιολόγηση επιφανειακών δομών, όπως η ύπαρξη υγρού στη θυλακίτιδα ή φλεγμονής στους τένοντες.
Μαγνητική Τομογραφία (MRI): Είναι η απεικονιστική μέθοδος εκλογής για τα μαλακά μόρια. Απεικονίζει τέλεια όλες τις εσωτερικές δομές του αγκώνα (αρθρικό χόνδρο, συνδέσμους, τένοντες, μύες και νεύρα), προσφέροντας στον ιατρό μια απολύτως καθαρή και σαφή εικόνα της παθολογίας, όπως οι κρυφές ρήξεις τενόντων ή οι νευρικές συμπιέσεις.

Αντιμετώπιση του Πόνου στον Αγκώνα

Η θεραπευτική προσέγγιση είναι αυστηρά εξατομικευμένη και εξαρτάται άμεσα από τη διάγνωση, τη βαρύτητα του προβλήματος και τις ανάγκες του ασθενούς. Γι’ αυτό είναι αδύνατον (και επικίνδυνο) να ξεκινήσετε οποιαδήποτε τυφλή θεραπεία χωρίς να γνωρίζετε την ακριβή αιτία του πόνου. Οι θεραπευτικές επιλογές κλιμακώνονται από συντηρητικές σε πιο επεμβατικές.

Ξεκούραση και Τροποποίηση Δραστηριοτήτων

Η πρώτη και βασικότερη γραμμή άμυνας για πολλές κοινές παθήσεις υπερχρήσης του αγκώνα είναι η ανάπαυση της άρθρωσης. Η ανάπαυση επιτρέπει στο σώμα να μειώσει φυσιολογικά τη φλεγμονή και να ξεκινήσει τη διαδικασία επούλωσης των μικροτραυματισμών. Αποφύγετε τις δραστηριότητες (αθλητικές ή εργασιακές) που προκαλούν ή επιδεινώνουν τον πόνο σας. Οι επαναλαμβανόμενες κινήσεις στροφής, η υπερβολική μηχανική πίεση και η άρση βαρών πρέπει να διακοπούν.
Η χρήση ειδικών ναρθήκων ή περιδερίδων (όπως το περιβραχιόνιο επικονδυλίτιδας που τοποθετείται κάτω από τον αγκώνα) βοηθά στην αποφόρτιση των τενόντων μεταφέροντας τις δυνάμεις μακριά από το σημείο της φλεγμονής. Σημαντική σημείωση: Σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να αποφευχθεί η απόλυτη και παρατεταμένη ακινητοποίηση (π.χ. μακροχρόνιος γύψος χωρίς λόγο), καθώς ο αγκώνας είναι η άρθρωση με την υψηλότερη τάση στο ανθρώπινο σώμα να αναπτύσσει πρόωρη, ταχύτατη και σοβαρή δυσκαμψία.

Παγοθεραπεία

Η παγοθεραπεία είναι ένα εξαιρετικό, φυσικό αντιφλεγμονώδες. Χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία του πόνου, ιδιαίτερα στα οξέα στάδια της επικονδυλίτιδας, της θυλακίτιδας ωλεκράνου και μετά από μικρούς τραυματισμούς.
Εφαρμόστε πάγο στον αγκώνα σας για 15 έως 20 λεπτά, τρεις με τέσσερις φορές την ημέρα. Είναι επίσης καλή ιδέα να εφαρμόσετε πάγο στον αγκώνα σας προληπτικά, αμέσως μετά την ενεργή χρήση και καταπόνηση του χεριού σας. Θυμηθείτε να τοποθετήσετε πάντα μια πετσέτα ή ένα πανί ανάμεσα στην παγοκύστη και το δέρμα σας για να αποφύγετε τα κρυοπαγήματα.

Φάρμακα και Βιολογικές Ενέσεις

Αντιφλεγμονώδη Φάρμακα: Τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), σε μορφή χαπιών ή τοπικής γέλης, χρησιμοποιούνται συχνά για τον έλεγχο του οξέος πόνου και της φλεγμονής στην αρθρίτιδα και την τενοντίτιδα.
Ενέσεις Κορτιζόνης: Μια στοχευμένη ένεση κορτικοστεροειδών μέσα στην άρθρωση ή στον φλεγμαίνοντα θύλακο προσφέρει ταχύτατη και δραστική μείωση της φλεγμονής και του πόνου.
Βιολογικές Θεραπείες (PRP): Στις σύγχρονες προσεγγίσεις, οι ενέσεις πλάσματος πλούσιου σε αιμοπετάλια (PRP) πρωταγωνιστούν. Λαμβάνεται λίγο από το αίμα του ασθενούς, φυγοκεντρείται, και το πλούσιο σε αυξητικούς παράγοντες πλάσμα εγχέεται ακριβώς στο σημείο της βλάβης (π.χ. στην έξω επικονδυλίτιδα ή στη μερική ρήξη τένοντα). Αυτό προσφέρει τεράστιες επουλωτικές ιδιότητες, διεγείροντας την αναγέννηση του ίδιου του ιστού (τενόντων, συνδέσμων) με απόλυτα φυσικό τρόπο, χωρίς παρενέργειες. Είναι ιδανικό για παθήσεις που δεν βελτιώνονται μετά από 3 έως 6 εβδομάδες κλασικών θεραπειών.

Χειρουργική Επέμβαση

Όταν οι συντηρητικές μέθοδοι αποτύχουν ή όταν πρόκειται για μείζονες ανατομικές βλάβες, η χειρουργική επέμβαση δίνει την οριστική λύση. Παθήσεις όπως τα κατάγματα του αγκώνα, τα εξαρθρήματα, η σοβαρή παγίδευση του ωλένιου νεύρου, η ολική ρήξη τένοντα (δικεφάλου/τρικεφάλου) αλλά ακόμα και οι χρόνιες, ανθεκτικές επικονδυλίτιδες και θυλακίτιδες που υποτροπιάζουν, αντιμετωπίζονται πλέον με εξαιρετική επιτυχία.
Η αρθροσκόπηση αγκώνα (χρήση μικροσκοπικής κάμερας μέσω οπών 4 χιλιοστών) και οι νεότερες τεχνικές ελάχιστης επεμβατικότητας (MIS) στα χέρια του Κου Πολυζώη αποτελούν την καλύτερη και πιο ασφαλή επιλογή για τον ασθενή. Κατά αυτόν τον τρόπο θεραπεύεται οριστικά και αποτελεσματικά η πλειονότητα των παθήσεων αυτών, με σεβασμό στους γύρω υγιείς ιστούς. Πρόκειται για αναίμακτες και ανώδυνες μεθόδους, συχνά διάρκειας 30-60 λεπτών, με ημερήσια νοσηλεία (Day Clinic), άμεσο εξιτήριο και τάχιστη, θεαματική αποκατάσταση.

Φυσικοθεραπεία και Ασκήσεις για τον Πόνο στον Αγκώνα

Η κινησιοθεραπεία είναι ίσως το σημαντικότερο “φάρμακο” για την πλήρη ανάρρωση.
Ασκήσεις Έκτασης (Stretching): Η προσεκτική έκταση των μυών και των τενόντων γύρω από την άρθρωση του αγκώνα μπορεί να αποτρέψει την ουλώδη συρρίκνωση, τη δυσκαμψία και να βελτιώσει την ελαστικότητα και ευελιξία. Είναι εξαιρετικά σημαντική η συνεργασία με έναν εξειδικευμένο φυσιοθεραπευτή της ομάδας μας ή έναν εργοθεραπευτή, για να μάθει ο ασθενής τον σωστό και ασφαλή τρόπο διάτασης, δεδομένης της συγκεκριμένης πάθησης.
Φυσικοθεραπεία: Ξεκινά συνήθως μόλις υποχωρήσει ο οξύς, αρχικός πόνος. Οι φυσιοθεραπευτές χρησιμοποιούν διαφορετικές μεθόδους (laser, υπέρηχους, ρεύματα TENS, TECAR, χειρομάλαξη) για να μειώσουν τη φλεγμονή, να χτίσουν δύναμη και κινητικότητα και να βοηθήσουν τους ασθενείς να επιστρέψουν στο κανονικό τους επίπεδο δραστηριότητας. Η φυσικοθεραπεία αποκαθιστά τη βιομηχανική ολόκληρου του άνω άκρου και βοηθά καθοριστικά στην πρόληψη μελλοντικών υποτροπών.

Προτεινόμενες Ασκήσεις

Πάντα συμβουλευτείτε τον ιατρό σας πριν ξεκινήσετε ασκήσεις.
Πρώτη Άσκηση (Διατάσεις Καρπού):
Αυτή η άσκηση βελτιώνει την ελαστικότητα των εκτεινόντων και καμπτήρων μυών.

Απλώστε το χέρι που πονάει (τον πάσχοντα αγκώνα) ευθεία μπροστά σας, στο ύψος του ώμου, με την παλάμη να κοιτάζει προς τα κάτω.
Με το καλό σας χέρι, πιάστε τα δάχτυλα του τεντωμένου χεριού και λυγίστε (τεντώστε) τον καρπό σας προς τα κάτω, νιώθοντας ένα τράβηγμα στο πάνω μέρος του πήχη. Κρατήστε τον εκεί για περίπου 10-15 δευτερόλεπτα.
Κάντε το ίδιο και προς την αντίθετη κατεύθυνση, τεντώνοντας τον καρπό σας προς τα πάνω (σαν να λέτε “στοπ” σε κάποιον), νιώθοντας το τράβηγμα στο κάτω μέρος του πήχη. Κρατείστε τον εκεί για 10-15 δευτερόλεπτα.
Κάντε αυτή τη διαδικασία διατάσεων για 3 λεπτά συνολικά. Επαναλαμβάνοντας αυτή τη διάταση τρεις φορές την ημέρα, θα δείτε σύντομα τεράστια βελτίωση στην ελαστικότητα των τενόντων.

Δεύτερη Άσκηση (Πλειομετρική – Έκκεντρη Ενδυνάμωση):
Ιδιαίτερα βοηθητικές (ειδικά για την επικονδυλίτιδα) θα σας φανούν και οι ασκήσεις “έκκεντρης” ενδυνάμωσης των μυών στο αντιβράχιο (όπου ο μυς παράγει έργο ενώ επιμηκύνεται). Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μια ειδική ευέλικτη, ελαστική μπάρα (flexbar) για να εκτελέσετε αυτή την άσκηση (η λεγόμενη άσκηση Tyler Twist).

Κρατήστε την ελαστική μπάρα στο κάτω μέρος της με το προσβεβλημένο χέρι, έχοντας τον αγκώνα λυγισμένο μπροστά σας και τον καρπό σε πλήρη έκταση (προς τα πίσω).
Τοποθετήστε το καλό σας χέρι στο πάνω μέρος της μπάρας και στρίψτε την ελαστική ράβδο (με το καλό χέρι) λυγίζοντάς την προς τα κάτω. Τεντώστε τα χέρια σας μπροστά να είναι παράλληλα με το πάτωμα.
Τώρα, κρατήστε σταθερό το καλό χέρι και αφήστε την τάση (αντίσταση) της ράβδου να περιστρέψει απαλά και ελεγχόμενα τον πάσχοντα καρπό σας προς τα εμπρός (κάμψη), μέχρι η ράβδος να είναι ξανά ίσια.
Στρίψτε και αφήστε ξανά τη ράβδο να περιστρέψει ελεγχόμενα το χέρι σας. Κάντε αυτή την άσκηση τέσσερις φορές την ημέρα για 15-20 επαναλήψεις κάθε φορά.

Πολλοί ασθενείς μπορεί να μην σκέφτονται πολύ και να υποτιμούν τον αγκώνα τους, επειδή (σε αντίθεση με τα ισχία και τα γόνατα) δεν είναι μια άρθρωση που σηκώνει το βάρος του σώματός μας (δεν φορτίζεται τόσο σημαντικά), δεν αναπτύσσει τόσο συχνά βαριά οστεοαρθρίτιδα και δεν απαιτεί συχνά ολική αρθροπλαστική. Όμως, ο παραμικρός πόνος στον αγκώνα μπορεί να σας εμποδίσει να ντυθείτε, να βουρτσίσετε τα δόντια σας, να μαγειρέψετε, να σηκώσετε το παιδί σας και να κάνετε οτιδήποτε άλλο απαιτεί τη χρήση του χεριού σας. Η φροντίδα αυτής της άρθρωσης είναι λοιπόν απολύτως απαραίτητη για να μπορεί ο πάσχων να απολαμβάνει τις καθημερινές επαγγελματικές, οικογενειακές και αθλητικές δραστηριότητες με ανεξαρτησία, χωρίς πόνο και περιορισμούς.

Πρόληψη του Πόνου στον Αγκώνα

Η πρόληψη είναι η καλύτερη θεραπεία. Προστατεύστε τους αγκώνες σας ενσωματώνοντας τις παρακάτω πρακτικές στην καθημερινότητά σας:

Το καλό “ζέσταμα” (Προθέρμανση): Πριν από οποιαδήποτε αθλητική δραστηριότητα ή βαριά εργασία, πρέπει να προετοιμάσετε το σώμα σας. Η έντονη και απότομη σύσπαση των μυών που είναι κρύοι (δεν έχουν έλθει στην κατάλληλη θερμοκρασία λειτουργίας και αιμάτωσης) είναι η συχνότερη αιτία θλάσεων και ρήξεων.
Συστηματικές Διατάσεις: Ασκήσεις διατάσεων (stretching) των μυών του αντιβραχίου πριν, αλλά κυρίως μετά την άσκηση, προσφέρουν τεράστια προφύλαξη στην εμφάνιση τραυματισμού, διατηρώντας το μήκος του τένοντα.
Διαμοιρασμός Δυνάμεων: Εναλλακτική και ανώδυνη κίνηση επιτυγχάνεται χρησιμοποιώντας τη δύναμη ολόκληρου του χεριού. Στόχος είναι να χρησιμοποιείτε περισσότερο τους μεγάλους μυς της ωμικής ζώνης και του κορμού και λιγότερο τους μικρούς και ευαίσθητους μυς του αντιβραχίου (π.χ. στο τένις, αφήστε τη δύναμη να ξεκινήσει από τον κορμό, όχι μόνο από τον καρπό).
Στάση Σώματος και Ενδυνάμωση: Η σωστή, εργονομική στάση του κορμού του σώματος (ειδικά στον υπολογιστή) και η γενικότερη μυϊκή ενδυνάμωση της γύρω περιοχής (αυχένας, πλάτη, ώμοι) αποτρέπει τις κακές αντισταθμιστικές κινήσεις του αγκώνα.
Βελτίωση της Τεχνικής & Εξοπλισμού: Στα σπορ (όπως το τένις ή το padel), η τεχνική είναι το παν. Απευθυνθείτε σε προπονητές για διόρθωση της κίνησης. Είναι κρίσιμη η χρήση καλής ποιότητας αθλητικών παπουτσιών (για σταθερότητα) και η απολύτως σωστή επιλογή πάχους λαβής της ρακέτας, καθώς και η χρήση του σωστού μεγέθους, πλέγματος και βάρους (οι πολύ σφιχτές ρακέτες μεταφέρουν όλους τους κραδασμούς στον αγκώνα).
Εργονομία στην Εργασία: Η επιλογή ελαφρύτερων εργαλείων, εργαλείων με πιο εργονομική, μαλακή και αντι-κραδασμική λαβή σύλληψης είναι ζωτικής σημασίας για τους επαγγελματίες σε βαριά χειρωνακτική εργασία. Συχνά διαλείμματα είναι επίσης απαραίτητα.

Λίγα Λόγια για τον Γιατρό (Δρ. Πολυζώης)

Η σωστή διάγνωση και η επιτυχής διαχείριση των παθήσεων του αγκώνα απαιτούν τη συνδρομή ενός απόλυτα εξειδικευμένου επιστήμονα.
Ο Ορθοπαιδικός Χειρουργός κ. Πολυζώης αποτελεί τον μόνο Ορθοπαιδικό στην Ελλάδα με πλήρη εξειδίκευση στη χειρουργική ώμου και άνω άκρου (συμπεριλαμβανομένου του αγκώνα), διαθέτοντας προϋπηρεσία μόνιμης διευθυντικής θέσης (substantive Consultant) για 10 συναπτά έτη στο Εθνικό Σύστημα Υγείας (NHS) της Μεγάλης Βρετανίας.
Κατά τη διάρκεια της μακράς και επιτυχημένης του θητείας σε κορυφαία νοσοκομειακά κέντρα του Λονδίνου, απέκτησε τεράστια και εξαιρετικά στοχευμένη κλινική και χειρουργική εμπειρία, έχοντας αντιμετωπίσει με επιτυχία τα πιο σύνθετα, τραυματικά και εκφυλιστικά περιστατικά του αγκώνα. Η φιλοσοφία του ιατρού βασίζεται στην ειλικρινή επικοινωνία με τον ασθενή, στην εφαρμογή των πιο σύγχρονων διεθνών πρωτοκόλλων τεκμηριωμένης ιατρικής (Evidence-Based Medicine) και στη χρήση πρωτοποριακών, ελάχιστα επεμβατικών τεχνικών, με μοναδικό σκοπό την ταχεία, ανώδυνη και οριστική επιστροφή του ασθενούς στη φυσιολογική του ζωή.

Κόστος και Τιμές

Η απόφαση για την αναζήτηση ιατρικής φροντίδας ή τη διενέργεια μιας ιατρικής πράξης συνοδεύεται φυσιολογικά και από το ερώτημα του οικονομικού κόστους. Στο ιατρείο μας, η βασική αρχή είναι ότι η υψηλού επιπέδου ιατρική περίθαλψη, η ασφάλεια και η χρήση βιοϊατρικής τεχνολογίας αιχμής (όπως οι βιολογικές θεραπείες PRP ή η αρθροσκόπηση) πρέπει να είναι προσιτές, δίκαιες και απόλυτα διαφανείς για κάθε ασθενή.
Το τελικό κόστος αντιμετώπισης του πόνου στον αγκώνα προσαρμόζεται αυστηρά με βάση τις ατομικές ανάγκες του περιστατικού και το θεραπευτικό πλάνο που θα επιλεγεί (συντηρητικό ή χειρουργικό). Οι ενέσιμες θεραπείες στο ιατρείο έχουν προσιτό κόστος, ενώ στην περίπτωση χειρουργικής αντιμετώπισης, το γεγονός ότι πραγματοποιείται συνήθως ως χειρουργείο ημέρας (Day Clinic, χωρίς διανυκτέρευση) μειώνει κατακόρυφα τα συνολικά έξοδα κλινικής.
Για τη διευκόλυνσή σας, το ιατρείο μας και η χειρουργική ομάδα διατηρούν στενή συνεργασία με όλες τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Επιπλέον, παρέχεται η δυνατότητα χρήσης του κρατικού ασφαλιστικού φορέα (ΕΟΠΥΥ) για την κάλυψη μεγάλου μέρους των κλινικών και νοσοκομειακών εξόδων. Κατά την πρώτη σας επίσκεψη και μετά την ολοκλήρωση της διάγνωσης, θα σας δοθεί μια σαφής, λεπτομερής ενημέρωση και μια προσωποποιημένη οικονομική πρόταση, χωρίς απολύτως καμία “κρυφή” χρέωση.
Η κίνηση είναι ζωή!
Επικοινωνήστε με τον γιατρό για εξειδικευμένη ορθοπαιδική φροντίδα, προσαρμοσμένη στις ανάγκες σας.

Η κIνηση εIναι ζωH!

Επικοινωνήστε με τον γιατρό για εξειδικευμένη ορθοπαιδική φροντίδα, προσαρμοσμένη στις ανάγκες σας

Συχνές ερωτήσεις

Πότε ο πόνος στον αγκώνα θεωρείται χρόνιος;

Ιατρικά, ο πόνος στον αγκώνα – ή σε οποιοδήποτε άλλο μέρος του μυοσκελετικού συστήματος – θεωρείται χρόνιος όταν επιμένει, δεν υποχωρεί και διαρκεί για ένα χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 3 έως 6 μηνών, παρά τις όποιες αρχικές προσπάθειες συντηρητικής αντιμετώπισης (όπως ξεκούραση, πάγος, φάρμακα). Ο χρόνιος πόνος, ειδικά στην περίπτωση της επικονδυλίτιδας, υποδηλώνει ότι η περιοχή έχει πάψει πλέον να φλεγμαίνει οξέως (δεν είναι απλή τενοντίτιδα) και έχει περάσει σε στάδιο “τενοντοπάθειας”. Αυτό σημαίνει ότι ο ίδιος ο ιστός του τένοντα έχει εκφυλιστεί δομικά, έχει γεμίσει ουλές και ο οργανισμός αδυνατεί να τον επουλώσει μόνος του. Σε αυτό το στάδιο, συνήθως απαιτούνται πιο προηγμένες θεραπείες (όπως βιολογικές ενέσεις PRP) ή χειρουργική παρέμβαση.

Μπορεί ο πόνος στον αγκώνα να σχετίζεται με τον αυχένα;

Απολύτως. Το ανθρώπινο νευρικό σύστημα είναι ένα πολύπλοκο δίκτυο. Τα νεύρα που δίνουν κίνηση και αίσθηση σε όλο το χέρι και τον αγκώνα ξεκινούν από την αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης. Εάν υπάρχει μια παθολογία στον αυχένα – όπως μια κήλη μεσοσπονδύλιου δίσκου ή οστεοαρθρίτιδα (στένωση) που πιέζει τη ρίζα ενός νεύρου (συνήθως στο επίπεδο Α5-Α6 ή Α6-Α7) – ο πόνος “αντανακλά” και ταξιδεύει κατά μήκος της πορείας του νεύρου, χτυπώντας τον αγκώνα, τον πήχη ή και τα δάχτυλα. Αυτό το φαινόμενο ονομάζεται αυχενική ριζοπάθεια. Συχνά, ο αντανακλαστικός πόνος συνοδεύεται από αίσθημα καύσου (κάψιμο), μούδιασμα και μυρμήγκιασμα, και διαφέρει σε χαρακτήρα από τον εντοπισμένο, μηχανικό πόνο της επικονδυλίτιδας.

Μπορεί ο πόνος στον αγκώνα να επηρεάσει τη δύναμη της λαβής;

Ναι, και μάλιστα σε πολύ μεγάλο βαθμό. Είναι ένα από τα πιο κλασικά και λειτουργικά περιοριστικά συμπτώματα των παθήσεων του αγκώνα. Επειδή οι τένοντες που προσφύονται στον αγκώνα (στους επικόνδυλους) ανήκουν στους μύες που ελέγχουν τις κινήσεις των δακτύλων και του καρπού σας, όταν αυτοί οι τένοντες φλεγμαίνουν ή έχουν υποστεί ρήξη, η μηχανική της παλάμης καταρρέει. Ο πόνος δρα ανασταλτικά στον εγκέφαλο (αντανακλαστική αναστολή), με αποτέλεσμα, μόλις προσπαθήσετε να σφίξετε δυνατά μια λαβή (π.χ. να ανοίξετε ένα βάζο, να δώσετε μια δυνατή χειραψία ή να κρατήσετε μια βαριά σακούλα), να νιώθετε ότι το χέρι σας “αδειάζει”, χάνει τη δύναμή του και δεν μπορεί να ανταποκριθεί, αναγκάζοντάς σας συχνά να ρίξετε το αντικείμενο.

Μπορεί ο πόνος στον αγκώνα να σχετίζεται με κακή στάση ύπνου;

Ναι, ειδικά σε ό,τι αφορά τα νευρολογικά προβλήματα του αγκώνα, και κυρίως το Σύνδρομο Κυβικού Σωλήνα (Ωλένια Νευρίτιδα). Πολλοί άνθρωποι έχουν τη συνήθεια να κοιμούνται σε εμβρυακή στάση ή να τοποθετούν τα χέρια τους έντονα λυγισμένα (σε ακραία κάμψη) κάτω από το μαξιλάρι ή κάτω από το κεφάλι τους για πολλές ώρες κατά τη διάρκεια της νύχτας. Αυτή η διαρκής, έντονη κάμψη τεντώνει υπερβολικά και συμπιέζει το ωλένιο νεύρο (το νεύρο που περνάει από το εσωτερικό του αγκώνα), μειώνοντας την αιμάτωσή του. Το αποτέλεσμα είναι ο ασθενής να ξυπνά με βαθύ πόνο στον αγκώνα και έντονο μούδιασμα (“καρφίτσες και βελόνες”) στο μικρό δάχτυλο και τον παράμεσο. Η χρήση ενός χαλαρού νάρθηκα τη νύχτα που κρατά τον αγκώνα σε ευθεία, συχνά λύνει το πρόβλημα.

Είναι χρήσιμη η χρήση επιαγκωνίδας (μανίκι συμπίεσης);

Η χρήση επιαγκωνίδας, περιβραχιόνιου συμπίεσης ή ειδικού νάρθηκα επικονδυλίτιδας (ένα λουράκι που δένεται λίγο πιο κάτω από τον αγκώνα) είναι εξαιρετικά χρήσιμη, κυρίως στα πρώτα (οξέα) στάδια του πόνου. Ο μηχανισμός λειτουργίας τους είναι απλός αλλά αποτελεσματικός: εφαρμόζοντας πίεση στην κοιλιά του μυός (πιο κάτω από την πάσχουσα περιοχή), αλλάζουν το σημείο έλξης (το υπομόχλιο) και μεταφέρουν το μηχανικό στρες μακριά από τον φλεγμαίνοντα, τραυματισμένο τένοντα. Αυτό δίνει την ευκαιρία στον τένοντα να ξεκουραστεί, να αποφορτιστεί και να επουλωθεί, μειώνοντας τον πόνο κατά τη διάρκεια των καθημερινών δραστηριοτήτων ή της εργασίας. Παράλληλα, τα μανίκια συμπίεσης προσφέρουν ζεστασιά στην άρθρωση, βελτιώνοντας την τοπική κυκλοφορία του αίματος, κάτι που είναι ζωτικής σημασίας για την ταχύτερη επούλωση.

Ρήξη Τένοντα Ώμου: Συμπτώματα, Διάγνωση και Σύγχρονες Επιλογές Θεραπείας

Παγωμένος Ώμος: Αιτίες, Στάδια και Αποτελεσματική Θεραπεία