Τενοντίτιδα Αγκώνα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ

Η τενοντίτιδα αγκώνα (ή αλλιώς επικονδυλίτιδα) αποτελεί μία από τις πιο συχνές, επίμονες και συχνά εξουθενωτικές παθήσεις του μυοσκελετικού συστήματος. Η άρθρωση του αγκώνα είναι ένα κομβικό σημείο για την κίνηση όλου του άνω άκρου, καθώς μέσω αυτού μεταφέρονται οι δυνάμεις από τον ώμο προς την παλάμη και τα δάχτυλα. Κατά συνέπεια, όταν οι τένοντες που στηρίζουν αυτή την περιοχή φλεγμαίνουν ή υφίστανται εκφύλιση, η καθημερινότητα του ασθενούς επηρεάζεται δραματικά.
Η πάθηση αυτή κάνει την εμφάνισή της κατά κύριο λόγο σε ενήλικα άτομα, και πιο συγκεκριμένα σε εκείνους που ανήκουν στην παραγωγική ηλικιακή ομάδα από 30 ετών έως και 70 ετών. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων, εμφανίζεται σε άτομα με έντονη αθλητική δραστηριότητα (αθλητές ρακετών, άρσης βαρών) ή ακόμη και σε άτομα των οποίων το επάγγελμα προϋποθέτει χειρωνακτική εργασία σε καθημερινή βάση (όπως υδραυλικοί, ελαιοχρωματιστές, ξυλουργοί).
Ωστόσο, είναι εξαιρετικά πιθανό να παρουσιαστεί και σε άτομα που δεν είναι αθλητές ή η εργασία τους δεν προϋποθέτει βαριά χειρωνακτική εργασία. Στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή, ένα τεράστιο ποσοστό ασθενών με τενοντίτιδα αγκώνα είναι εργαζόμενοι γραφείου, οι οποίοι περνούν αμέτρητες ώρες μπροστά από έναν υπολογιστή, χρησιμοποιώντας το πληκτρολόγιο και το ποντίκι με κακή εργονομία.

Τι είναι η Τενοντίτιδα Αγκώνα και πώς δημιουργείται;

Για να κατανοήσουμε την πάθηση, πρέπει να δούμε πώς λειτουργούν οι τένοντες. Οι τένοντες είναι ισχυρές, ινώδεις ταινίες συνδετικού ιστού που ενώνουν τους μύες με τα οστά. Στον αγκώνα, οι τένοντες των μυών του πήχη (του αντιβραχίου) προσφύονται (καταλήγουν) σε δύο χαρακτηριστικές οστικές προεξοχές στο κατώτερο τμήμα του βραχιονίου οστού, οι οποίες ονομάζονται επικόνδυλοι (έξω και έσω επικόνδυλος).
Η τενοντίτιδα δημιουργείται από την υπερχρήση (overuse). Οι συνεχείς, επαναλαμβανόμενες κινήσεις σύσπασης των μυών του πήχη ασκούν τεράστια μηχανική τάση στο σημείο που ο τένοντας ενώνεται με το οστό. Όταν αυτή η τάση ξεπεράσει τα όρια αντοχής του ιστού, δημιουργούνται μικροσκοπικές ρήξεις (μικρο-τραυματισμοί) στις ίνες του κολλαγόνου. Αν ο οργανισμός δεν προλάβει να επουλώσει αυτές τις μικρο-ρήξεις λόγω συνεχιζόμενης καταπόνησης, ξεκινά μια διαδικασία φλεγμονής.
Σε προχωρημένα στάδια, η πάθηση παύει να είναι μια απλή φλεγμονή («-ίτιδα») και μετατρέπεται σε τενοντοπάθεια, δηλαδή σε μόνιμη εκφύλιση και δομική αλλοίωση της ποιότητας του τένοντα, γεγονός που εξηγεί γιατί η πάθηση μπορεί να γίνει εξαιρετικά επίμονη.

Ο μόνος Ορθοπαιδικός στην Ελλάδα στην χειρουργική ώμου και άνω άκρου με προϋπηρεσία μόνιμης διευθυντικής θέσης (substantive Consultant ) για 10 συναπτά έτη στην Μεγάλη Βρετανία

Σε ποιες κατηγορίες διακρίνεται η τενοντίτιδα αγκώνα;

Η τενοντίτιδα (ή επικονδυλίτιδα) διακρίνεται ιατρικά σε δύο βασικούς τύπους, αναλόγως με το ακριβές ανατομικό σημείο στο οποίο εντοπίζεται η βλάβη και τον συγκεκριμένο τένοντα που έχει πληγεί. Πιο συγκεκριμένα υπάρχει η:

Έξω τενοντίτιδα αγκώνα (Αγκώνας του Τενίστα – Tennis Elbow)

Αποτελεί μακράν τον συχνότερο τύπο επικονδυλίτιδας. Ονομάζεται ιατρικά έξω επικονδυλίτιδα και αναφέρεται στη φλεγμονή του κοινού τένοντα των εκτεινόντων μυών. Οι μύες αυτοί είναι υπεύθυνοι για την έκταση (το σήκωμα προς τα πάνω) του καρπού και των δαχτύλων.
Ο πόνος εντοπίζεται στην εξωτερική, πλάγια πλευρά του αγκώνα. Παρά την ονομασία της (Αγκώνας του Τενίστα), λιγότερο από το 5% των ασθενών που πάσχουν από αυτήν παίζουν τένις. Εμφανίζεται συχνά σε ανθρώπους που κάνουν επαναλαμβανόμενες κινήσεις με τον καρπό τους (όπως βίδωμα, σφίξιμο εργαλείων, χρήση ποντικιού υπολογιστή, κούρεμα, ή έντονο καθάρισμα).

Έσω τενοντίτιδα αγκώνα (Αγκώνας του Γκολφέρ – Golfer’s Elbow)

Η πάθηση αυτή είναι λιγότερο συχνή από την έξω επικονδυλίτιδα και ονομάζεται ιατρικά έσω επικονδυλίτιδα. Αφορά τη φλεγμονή στον κοινό τένοντα των καμπτήρων μυών, δηλαδή των μυών που χρησιμοποιούμε για να λυγίσουμε τον καρπό προς τα μέσα και να κλείσουμε τα δάχτυλα δημιουργώντας μια σφιχτή γροθιά.
Ο πόνος σε αυτή την περίπτωση εντοπίζεται στην εσωτερική πλευρά του αγκώνα (προς την πλευρά που ακουμπάει στα πλευρά μας). Συνήθως προκαλείται από δραστηριότητες που απαιτούν ισχυρή λαβή, ρίψεις ή λύγισμα του καρπού υπό αντίσταση (όπως το σερβίς στο τένις, το γκολφ, η άρση βαρών και το bodybuilding, ή εργασίες με βαριά εργαλεία).

Άλλες Μορφές Τενοντίτιδας στον Αγκώνα

Εκτός από τις επικονδυλίτιδες, λιγότερο συχνά παρατηρούνται:

  • Τενοντίτιδα Δικεφάλου: Πόνος στο μπροστινό (πρόσθιο) μέρος του αγκώνα, συνήθως από άρση μεγάλων βαρών με λυγισμένο χέρι.
  • Τενοντίτιδα Τρικεφάλου: Πόνος στο πίσω μέρος του αγκώνα, λόγω βίαιης έκτασης του χεριού.

Συμπτώματα τενοντίτιδας αγκώνα

Η επικονδυλίτιδα, δυστυχώς, είναι μία από τις παθήσεις η οποία χαρακτηρίζεται από έντονο, φθοροποιό και βαθύ πόνο, άλλοτε στην εσωτερική και άλλοτε στην εξωτερική πλευρά του αγκώνα, ο οποίος μπορεί να επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο πόνος είναι τόσο οξύς που μπορεί να αντανακλάται (να ταξιδεύει) κατά μήκος του πήχη μέχρι και τον καρπό ή το χέρι.
Τα πιο κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν:

  • Εντοπισμένος Πόνος: Πόνος που επικεντρώνεται στο οστό (στο “κοκαλάκι”) του αγκώνα, ο οποίος αυξάνεται δραματικά όταν ψηλαφίζετε ή πιέζετε την περιοχή.
  • Αίσθημα αδυναμίας στον καρπό και μειωμένη λαβή: Ο ασθενής διαπιστώνει ότι δεν έχει πλέον τη δύναμη να κρατήσει αντικείμενα. Ακόμα και το κράτημα μιας κούπας καφέ, ενός στυλό, ή μιας κατσαρόλας μπορεί να γίνει αδύνατο.
  • Επώδυνη χειραψία: Η απλή κίνηση του να σφίξεις το χέρι κάποιου ή να γυρίσεις το πόμολο μιας πόρτας προκαλεί πόνο που μοιάζει με “σουβλιά”.
  • Πρωινή Δυσκαμψία: Μια αίσθηση “πιασίματος” και σφιξίματος στον αγκώνα το πρωί μόλις ξυπνάτε, η οποία βελτιώνεται ελαφρώς καθώς η άρθρωση “ζεσταίνεται”.
  • Αίσθημα μουδιάσματος στα δάχτυλα των χεριών: Ιδιαίτερα στην έσω επικονδυλίτιδα, λόγω της γειτνίασης της περιοχής με το ωλένιο νεύρο, το οίδημα μπορεί να προκαλέσει ήπια πίεση που μεταφράζεται σε μούδιασμα.
  • Νυχτερινός Πόνος: Στις οξείες φάσεις, ο πόνος μπορεί να εμφανίζεται ακόμα και σε κατάσταση ηρεμίας, διαταράσσοντας τον ύπνο.

Διάγνωση τενοντίτιδας αγκώνα

Η έγκυρη διάγνωση είναι το πρώτο και κρισιμότερο βήμα για τη σωστή θεραπεία. Η διάγνωση της τενοντίτιδας αγκώνα γίνεται κατά κύριο λόγο μέσω μίας ενδελεχούς κλινικής εξέτασης από τον εξειδικευμένο ορθοπαιδικό ιατρό.
Όπως σε κάθε ιατρική εξέταση, έτσι και στη συγκεκριμένη, το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς συνιστά το “Α και το Ω”. Ο ιατρός θα σας ρωτήσει για το επάγγελμά σας, τις αθλητικές σας συνήθειες, το πότε ξεκίνησε ο πόνος και ποιες συγκεκριμένες κινήσεις τον επιδεινώνουν, προκειμένου να προτείνει την καταλληλότερη για εσάς μέθοδο θεραπείας.

Κλινική Εξέταση

Αναλυτικότερα, ο ιατρός υποβάλλει τον ασθενή σε ένα τεστ τοπικής ευαισθησίας, ψηλαφώντας προσεκτικά τόσο την εσωτερική όσο και την εξωτερική πλευρά της περιοχής του αγκώνα.
Συνδυαστικά με το τεστ τοπικής ευαισθησίας, ο γιατρός θα κάνει στον ασθενή κάποιο ειδικό διαγνωστικό τεστ. Για παράδειγμα:

  • Τεστ Cozen (για έξω επικονδυλίτιδα): Ο ασθενής κάνει γροθιά, στρίβει τον καρπό προς τα πάνω (έκταση) και ο ιατρός του ασκεί αντίσταση. Αν αυτό προκαλέσει οξύ πόνο στον αγκώνα, το τεστ είναι θετικό.
  • Τεστ Έσω Επικονδυλίτιδας: Ο ασθενής λυγίζει τον καρπό του προς τα μέσα υπό την αντίσταση του ιατρού.

Απεικονιστικές Εξετάσεις

Στις περισσότερες περιπτώσεις, η κλινική εξέταση αρκεί. Ωστόσο, σε περιπτώσεις όπου η πάθηση δεν ανταποκρίνεται στη θεραπεία ή ο ιατρός χρειαστεί μια περαιτέρω εικόνα, είναι πιθανό να ζητήσει από τον ασθενή να πραγματοποιήσει επιπλέον εξετάσεις προκειμένου να υπάρξει αποκλεισμός του ενδεχομένου τα συμπτώματα να προέρχονται από κάποια άλλη πάθηση (π.χ. αρθρίτιδα, αυχενική ριζοπάθεια, σύνδρομο παγίδευσης νεύρου):

  • Απλή Ακτινογραφία (X-ray): Βοηθά να αποκλειστεί η οστεοαρθρίτιδα, τυχόν παλαιά κατάγματα ή η παρουσία αποτιτανώσεων (εναπόθεση αλάτων ασβεστίου) μέσα στον τένοντα.
  • Υπέρηχος (Ultrasound): Μια εξαιρετική και γρήγορη εξέταση που δείχνει το πάχος του τένοντα, την παρουσία φλεγμονής (υπεραιμία) και τυχόν μικρές ρήξεις.
  • Μαγνητική Τομογραφία (MRI): Είναι η πιο λεπτομερής μέθοδος. Χρησιμοποιείται σε επίμονες, χρόνιες καταστάσεις για να εκτιμηθεί με απόλυτη ακρίβεια ο βαθμός εκφύλισης του τένοντα (τενοντοπάθεια) ή η ύπαρξη κάποιας μεγαλύτερης ρήξης που ίσως χρήζει χειρουργικής αντιμετώπισης.

 

Θεραπεία τενοντίτιδας αγκώνα

Έπειτα από μια ενδελεχή εξέταση από τον γιατρό, ο ασθενής λαμβάνει την κατάλληλη εξατομικευμένη θεραπεία προκειμένου να σταματήσει η εξέλιξη της βλάβης και να μην υποφέρει στο εξής από την επικονδυλίτιδα.

Συντηρητική Αντιμετώπιση (Πρώτη Γραμμή)

  • Ανάπαυση και Τροποποίηση: Το πρώτο βήμα και το πιο σημαντικό είναι ο ασθενής να απέχει άμεσα από τη δραστηριότητα που προκάλεσε την επικονδυλίτιδα. Δεν σημαίνει απαραίτητα πλήρη ακινησία, αλλά αποφυγή των κινήσεων που πυροδοτούν τον πόνο.
  • Φαρμακευτική Αγωγή: Όταν ο πόνος είναι ανυπόφορος ή αρκετά έντονος, τότε χορηγείται η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή η οποία περιλαμβάνει τη λήψη απλών αναλγητικών και Μη Στεροειδών Αντιφλεγμονωδών Φαρμάκων (ΜΣΑΦ), είτε σε μορφή χαπιών είτε σε μορφή τοπικής γέλης.
  • Παγοθεραπεία: Σε συνδυασμό με τη φαρμακευτική αγωγή, μπορεί να εφαρμοστεί πάγος (πάντα τυλιγμένος σε πετσέτα) 3-4 φορές την ημέρα για περίπου 15 λεπτά τη φορά, ειδικά μετά από δραστηριότητα, για τη μείωση του οιδήματος.
  • Νάρθηκας – Περιαγκώνιο (Bracing): Σε περιπτώσεις όπου η αποφυγή της δραστηριότητας που προκάλεσε την επικονδυλίτιδα κρίνεται αδύνατη (π.χ. λόγω εργασίας), μπορεί ο ασθενής να χρησιμοποιήσει έναν ειδικό νάρθηκα συμπίεσης για επικονδυλίτιδα (το περιαγκώνιο). Αυτό δένεται λίγο πιο κάτω από τον αγκώνα, απορροφά τους κραδασμούς και αλλάζει το σημείο έλξης των μυών, ώστε όταν ο ασθενής κάνει την κίνηση, ο φλεγμαίνων τένοντας να παραμένει προστατευμένος.

Φυσικοθεραπεία και Ειδικές Ασκήσεις

Πολύ αποτελεσματικές έχουν αποδειχθεί οι στοχευμένες φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις.

  • Διατάσεις και Ενδυνάμωση: Οι ήπιες διατάσεις (stretching), οι οποίες ακολουθούνται από ορισμένες ασκήσεις έκκεντρης ενδυνάμωσης (όπου ο μυς παράγει έργο ενώ μακραίνει), είναι το χρυσό πρότυπο (gold standard) για την αποκατάσταση των τενόντων.
  • Προκειμένου η υλοποίηση των ασκήσεων να γίνει με τον σωστό τρόπο, είναι σημαντικό να γίνονται αρχικά με την παρουσία ενός εξειδικευμένου φυσικοθεραπευτή, ώστε να μην υπάρξουν περαιτέρω τραυματισμοί της περιοχής.
  • Κρουστικός Υπέρηχος (Shockwave Therapy): Ο φυσικοθεραπευτής, εκτός από την παρακολούθηση και την επίδειξη των ασκήσεων, μπορεί με διάφορα σύγχρονα μέσα, όπως είναι για παράδειγμα ο εξωσωματικός κρουστικός υπέρηχος, να κατευνάσει τον πόνο. Τα ακουστικά κύματα διεγείρουν την κυκλοφορία του αίματος και ενεργοποιούν τη φυσική διαδικασία επούλωσης των τενόντων, «σπάζοντας» τον χρόνιο ουλώδη ιστό.

Βιολογικές Θεραπείες (Ενέσεις PRP)

Όταν η κλασική συντηρητική θεραπεία δεν αποδίδει μετά από μερικούς μήνες, η σύγχρονη ορθοπαιδική στρέφεται στην Αναγεννητική Ιατρική. Οι ενέσεις PRP (Πλάσμα Πλούσιο σε Αιμοπετάλια) αποτελούν μια εξαιρετικά επιτυχημένη λύση. Λαμβάνεται μικρή ποσότητα αίματος από τον ασθενή, φυγοκεντρείται για να απομονωθούν οι αυξητικοί παράγοντες, και στη συνέχεια εγχέονται ακριβώς στο σημείο του κατεστραμμένου τένοντα, προάγοντας την ταχύτατη βιολογική του αναγέννηση χωρίς τις παρενέργειες της παραδοσιακής κορτιζόνης.

Χειρουργική Αντιμετώπιση

Σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών (περίπου 5-10%), όπου ο πόνος επιμένει για περισσότερο από 6 έως 12 μήνες και επηρεάζει δραματικά την ποιότητα ζωής παρά τις θεραπείες, ενδείκνυται η χειρουργική επέμβαση. Οι σύγχρονες τεχνικές (όπως η ελάχιστα επεμβατική χειρουργική – MIS ή η αρθροσκόπηση) επιτρέπουν στον χειρουργό να καθαρίσει τον κατεστραμμένο, νεκρωτικό ιστό του τένοντα και να βελτιώσει την αιμάτωση της περιοχής, εξασφαλίζοντας οριστική λύση στο πρόβλημα. Η επέμβαση είναι γρήγορη (συνήθως Day Clinic) και η αποκατάσταση ταχεία.

Πρόληψη της Τενοντίτιδας Αγκώνα

Η πρόληψη είναι πάντα καλύτερη από τη θεραπεία. Για να αποφύγετε την εμφάνιση της πάθησης, ακολουθήστε αυτούς τους κανόνες:

  1. Εργονομία στο γραφείο: Ρυθμίστε το ύψος της καρέκλας και του γραφείου σας ώστε οι αγκώνες να σχηματίζουν γωνία 90 μοιρών και οι καρποί να είναι σε ευθεία όταν πληκτρολογείτε. Χρησιμοποιήστε εργονομικό ποντίκι.
  2. Σωστός Αθλητικός Εξοπλισμός: Εάν παίζετε τένις ή padel, βεβαιωθείτε ότι το πάχος της λαβής της ρακέτας είναι το σωστό για το χέρι σας και τα πλέγματα δεν είναι υπερβολικά σφιχτά.
  3. Προθέρμανση και Διατάσεις: Ποτέ μην ξεκινάτε χειρωνακτική εργασία ή άθληση χωρίς 5-10 λεπτά προθέρμανσης και διατάσεων των μυών του πήχη.
  4. Ακούστε το σώμα σας: Αν νιώσετε “τράβηγμα” ή κούραση στον αγκώνα, σταματήστε τη δραστηριότητα. Ο πόνος είναι το προειδοποιητικό σήμα του σώματος.

Λίγα Λόγια για τον Γιατρό (Δρ. Πολυζώης)

Η αντιμετώπιση των επίμονων παθήσεων του αγκώνα, όπως η τενοντίτιδα, απαιτεί υψηλή εξειδίκευση και εμπειρία. Ο Ιωάννης Πολυζώης είναι Ορθοπαιδικός Χειρουργός με τεράστια εμπειρία σε όλο το φάσμα της Ορθοπαιδικής και ειδικά στη χειρουργική του άνω άκρου.
Αποτελεί τον μόνο Ορθοπαιδικό στην Ελλάδα στην χειρουργική ώμου και άνω άκρου με προϋπηρεσία μόνιμης διευθυντικής θέσης (substantive Consultant) για 10 συναπτά έτη στην Μεγάλη Βρετανία. Η εργασιακή του εμπειρία δεν περιορίζεται μόνο στον ελλαδικό χώρο αλλά και στο εξωτερικό, και πιο συγκεκριμένα στο υπερσύγχρονο περιβάλλον του Λονδίνου (NHS) της Μ. Βρετανίας, όπου αντιμετώπισε με επιτυχία χιλιάδες πολύπλοκα περιστατικά.
Η φιλοσοφία του ιατρού εστιάζει στην ειλικρινή επικοινωνία με τον ασθενή, προσφέροντας σύγχρονες, τεκμηριωμένες (evidence-based) θεραπείες και εφαρμόζοντας καινοτόμες βιολογικές (PRP) ή ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές όταν αυτό απαιτείται, πάντα με σεβασμό στην ανατομία και στόχο την ταχεία επιστροφή στη φυσιολογική ζωή. Μπορείτε να επικοινωνήσετε μαζί του για όλους σας τους προβληματισμούς.

Κόστος και Τιμές για τη Θεραπεία της Τενοντίτιδας Αγκώνα

Το κόστος θεραπείας για την τενοντίτιδα του αγκώνα ποικίλλει, καθώς εξαρτάται άμεσα από το στάδιο της πάθησης και το θεραπευτικό πλάνο που θα επιλεγεί μετά τη διάγνωση. Στο ιατρείο μας, προτεραιότητα είναι η παροχή ιατρικών υπηρεσιών ανώτατου επιπέδου με απολύτως διαφανές και προσιτό κόστος.
Για τα αρχικά στάδια, όπου η αντιμετώπιση περιλαμβάνει κλινική εξέταση, οδηγίες και συνταγογράφηση (φάρμακα, φυσικοθεραπείες, νάρθηκες), το κόστος αφορά αποκλειστικά την ιατρική επίσκεψη. Εάν κριθεί αναγκαία η εφαρμογή βιολογικών θεραπειών αναγεννητικής ιατρικής (όπως οι εγχύσεις Πλάσματος Πλούσιου σε Αιμοπετάλια – PRP), το κόστος διαμορφώνεται με βάση τα εξειδικευμένα αναλώσιμα που απαιτούνται για την ασφαλή προετοιμασία τους εντός του ιατρείου.
Στη σπάνια περίπτωση που η συντηρητική θεραπεία αποτύχει και προγραμματιστεί χειρουργική επέμβαση, το κόστος καθορίζεται από τα έξοδα της κλινικής (συνήθως εξαιρετικά μειωμένα, καθώς πρόκειται για νοσηλεία λίγων ωρών – Day Clinic). Το ιατρείο μας συνεργάζεται άψογα με όλες τις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες, ενώ υποστηρίζεται και η χρήση του δημόσιου ασφαλιστικού φορέα (ΕΟΠΥΥ) για την κάλυψη σημαντικού μέρους των εξόδων (ιατρικές εξετάσεις, νοσηλεία). Μετά την εξέτασή σας, θα λάβετε μια πλήρη, ξεκάθαρη και προσωποποιημένη ενημέρωση για κάθε πιθανό κόστος, χωρίς καμία απολύτως «κρυφή» χρέωση.
Η κίνηση είναι ζωή!
Επικοινωνήστε με τον γιατρό για εξειδικευμένη ορθοπαιδική φροντίδα, προσαρμοσμένη στις ανάγκες σας.

Η κIνηση εIναι ζωH!

Επικοινωνήστε με τον γιατρό για εξειδικευμένη ορθοπαιδική φροντίδα, προσαρμοσμένη στις ανάγκες σας

Συχνές ερωτήσεις

Μπορεί η τενοντίτιδα αγκώνα να γίνει χρόνια;

Ναι, είναι απολύτως πιθανό και συμβαίνει συχνά εάν η πάθηση δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως. Εάν συνεχίσετε να επιβαρύνετε τον αγκώνα παρά τον πόνο, η οξεία φλεγμονή (τενοντίτιδα) μεταπίπτει σε “τενοντοπάθεια”. Αυτό σημαίνει ότι ο ίδιος ο ιστός του τένοντα υφίσταται μόνιμη δομική εκφύλιση, χάνει την ελαστικότητά του και γεμίζει ουλές, καθιστώντας τον πόνο χρόνιο. Σε αυτή τη φάση, τα απλά αντιφλεγμονώδη χάπια παύουν να είναι αποτελεσματικά και απαιτούνται πιο δυναμικές θεραπείες, όπως ενέσεις PRP ή φυσικοθεραπεία με κρουστικό υπέρηχο (shockwave).

Μπορεί η τενοντίτιδα αγκώνα να επηρεάσει τη δύναμη της λαβής;

Απολύτως. Η τεράστια μείωση στη δύναμη της λαβής (Grip Strength) είναι ένα από τα πιο χαρακτηριστικά κλινικά συμπτώματα. Επειδή οι τένοντες που προσφύονται στον αγκώνα είναι οι ίδιοι που ελέγχουν τους μύες των δακτύλων σας, όταν αυτοί φλεγμαίνουν, το νευρικό σύστημα αντιδρά: μόλις προσπαθήσετε να σφίξετε κάτι (π.χ. να ανοίξετε ένα βάζο ή να κρατήσετε μια κατσαρόλα), ο εγκέφαλος “κόβει” αντανακλαστικά τη δύναμη για να προστατεύσει τον τένοντα από περαιτέρω ρήξη. Το αποτέλεσμα είναι να νιώθετε ότι το χέρι σας “αδειάζει” και τα αντικείμενα σας πέφτουν.

Μπορώ να συνεχίσω να γυμνάζομαι αν έχω τενοντίτιδα αγκώνα;

Η άσκηση δεν απαγορεύεται πλήρως, αλλά απαιτεί αυστηρή τροποποίηση. Πρέπει να σταματήσετε άμεσα τις ασκήσεις που προκαλούν πόνο (π.χ. ασκήσεις με ρακέτα, έλξεις, κάμψεις δικεφάλων/τρικεφάλων, άρση βαρών που πιέζουν τους καρπούς). Μπορείτε, ωστόσο, να συνεχίσετε την αερόβια άσκηση (τρέξιμο, ποδήλατο) και την ενδυνάμωση του κορμού και των ποδιών. Το “κλειδί” είναι η ενεργητική ξεκούραση της συγκεκριμένης άρθρωσης. Η επιστροφή στις ασκήσεις του άνω άκρου πρέπει να γίνει σταδιακά και πάντα σε συνεννόηση με τον ιατρό ή τον φυσικοθεραπευτή σας.

Υπάρχουν καθημερινές κινήσεις που επιβαρύνουν την τενοντίτιδα;

Ναι, και συνήθως είναι κινήσεις που κάνουμε μηχανικά χωρίς να το καταλαβαίνουμε. Η συνεχής χρήση του ποντικιού του υπολογιστή με τεντωμένο τον καρπό, η πληκτρολόγηση σε λάθος ύψος, το σφίξιμο του τιμονιού κατά την οδήγηση, το βίδωμα, το κράτημα βαριών σακουλών από το σούπερ μάρκετ, το στύψιμο ρούχων ή σφουγγαρίστρας, ακόμα και το παρατεταμένο κράτημα του κινητού τηλεφώνου, μπορούν να πυροδοτήσουν τον πόνο. Ο ασθενής πρέπει να εκπαιδευτεί εργονομικά, ώστε να αλλάξει τον τρόπο που χρησιμοποιεί τα χέρια του στην καθημερινότητά του.

Μπορεί να εμφανιστεί τενοντίτιδα και στα δύο χέρια;

Ναι, η αμφοτερόπλευρη εμφάνιση (τενοντίτιδα και στους δύο αγκώνες) είναι ένα υπαρκτό φαινόμενο, αν και πιο σπάνιο από τη μονόπλευρη (συνήθως στο κυρίαρχο χέρι). Εμφανίζεται κυρίως σε επαγγέλματα γραφείου (δακτυλογράφους, προγραμματιστές) όπου και τα δύο χέρια κάνουν επακριβώς τις ίδιες, επαναλαμβανόμενες μικρο-κινήσεις για ώρες, ή σε άτομα που σηκώνουν συστηματικά βάρη με λάθος τεχνική και με τα δύο άκρα (όπως μεταφορείς ή bodybuilders). Σε αυτές τις περιπτώσεις, η αλλαγή της εργονομίας ολόκληρου του χώρου εργασίας είναι απολύτως επιβεβλημένη.