Συμπτώματα τενοντίτιδας αγκώνα
Η επικονδυλίτιδα, δυστυχώς, είναι μία από τις παθήσεις η οποία χαρακτηρίζεται από έντονο, φθοροποιό και βαθύ πόνο, άλλοτε στην εσωτερική και άλλοτε στην εξωτερική πλευρά του αγκώνα, ο οποίος μπορεί να επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου. Υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο πόνος είναι τόσο οξύς που μπορεί να αντανακλάται (να ταξιδεύει) κατά μήκος του πήχη μέχρι και τον καρπό ή το χέρι.
Τα πιο κοινά συμπτώματα περιλαμβάνουν:
- Εντοπισμένος Πόνος: Πόνος που επικεντρώνεται στο οστό (στο “κοκαλάκι”) του αγκώνα, ο οποίος αυξάνεται δραματικά όταν ψηλαφίζετε ή πιέζετε την περιοχή.
- Αίσθημα αδυναμίας στον καρπό και μειωμένη λαβή: Ο ασθενής διαπιστώνει ότι δεν έχει πλέον τη δύναμη να κρατήσει αντικείμενα. Ακόμα και το κράτημα μιας κούπας καφέ, ενός στυλό, ή μιας κατσαρόλας μπορεί να γίνει αδύνατο.
- Επώδυνη χειραψία: Η απλή κίνηση του να σφίξεις το χέρι κάποιου ή να γυρίσεις το πόμολο μιας πόρτας προκαλεί πόνο που μοιάζει με “σουβλιά”.
- Πρωινή Δυσκαμψία: Μια αίσθηση “πιασίματος” και σφιξίματος στον αγκώνα το πρωί μόλις ξυπνάτε, η οποία βελτιώνεται ελαφρώς καθώς η άρθρωση “ζεσταίνεται”.
- Αίσθημα μουδιάσματος στα δάχτυλα των χεριών: Ιδιαίτερα στην έσω επικονδυλίτιδα, λόγω της γειτνίασης της περιοχής με το ωλένιο νεύρο, το οίδημα μπορεί να προκαλέσει ήπια πίεση που μεταφράζεται σε μούδιασμα.
- Νυχτερινός Πόνος: Στις οξείες φάσεις, ο πόνος μπορεί να εμφανίζεται ακόμα και σε κατάσταση ηρεμίας, διαταράσσοντας τον ύπνο.
Διάγνωση τενοντίτιδας αγκώνα
Η έγκυρη διάγνωση είναι το πρώτο και κρισιμότερο βήμα για τη σωστή θεραπεία. Η διάγνωση της τενοντίτιδας αγκώνα γίνεται κατά κύριο λόγο μέσω μίας ενδελεχούς κλινικής εξέτασης από τον εξειδικευμένο ορθοπαιδικό ιατρό.
Όπως σε κάθε ιατρική εξέταση, έτσι και στη συγκεκριμένη, το ιατρικό ιστορικό του ασθενούς συνιστά το “Α και το Ω”. Ο ιατρός θα σας ρωτήσει για το επάγγελμά σας, τις αθλητικές σας συνήθειες, το πότε ξεκίνησε ο πόνος και ποιες συγκεκριμένες κινήσεις τον επιδεινώνουν, προκειμένου να προτείνει την καταλληλότερη για εσάς μέθοδο θεραπείας.
Κλινική Εξέταση
Αναλυτικότερα, ο ιατρός υποβάλλει τον ασθενή σε ένα τεστ τοπικής ευαισθησίας, ψηλαφώντας προσεκτικά τόσο την εσωτερική όσο και την εξωτερική πλευρά της περιοχής του αγκώνα.
Συνδυαστικά με το τεστ τοπικής ευαισθησίας, ο γιατρός θα κάνει στον ασθενή κάποιο ειδικό διαγνωστικό τεστ. Για παράδειγμα:
- Τεστ Cozen (για έξω επικονδυλίτιδα): Ο ασθενής κάνει γροθιά, στρίβει τον καρπό προς τα πάνω (έκταση) και ο ιατρός του ασκεί αντίσταση. Αν αυτό προκαλέσει οξύ πόνο στον αγκώνα, το τεστ είναι θετικό.
- Τεστ Έσω Επικονδυλίτιδας: Ο ασθενής λυγίζει τον καρπό του προς τα μέσα υπό την αντίσταση του ιατρού.
Απεικονιστικές Εξετάσεις
Στις περισσότερες περιπτώσεις, η κλινική εξέταση αρκεί. Ωστόσο, σε περιπτώσεις όπου η πάθηση δεν ανταποκρίνεται στη θεραπεία ή ο ιατρός χρειαστεί μια περαιτέρω εικόνα, είναι πιθανό να ζητήσει από τον ασθενή να πραγματοποιήσει επιπλέον εξετάσεις προκειμένου να υπάρξει αποκλεισμός του ενδεχομένου τα συμπτώματα να προέρχονται από κάποια άλλη πάθηση (π.χ. αρθρίτιδα, αυχενική ριζοπάθεια, σύνδρομο παγίδευσης νεύρου):
- Απλή Ακτινογραφία (X-ray): Βοηθά να αποκλειστεί η οστεοαρθρίτιδα, τυχόν παλαιά κατάγματα ή η παρουσία αποτιτανώσεων (εναπόθεση αλάτων ασβεστίου) μέσα στον τένοντα.
- Υπέρηχος (Ultrasound): Μια εξαιρετική και γρήγορη εξέταση που δείχνει το πάχος του τένοντα, την παρουσία φλεγμονής (υπεραιμία) και τυχόν μικρές ρήξεις.
- Μαγνητική Τομογραφία (MRI): Είναι η πιο λεπτομερής μέθοδος. Χρησιμοποιείται σε επίμονες, χρόνιες καταστάσεις για να εκτιμηθεί με απόλυτη ακρίβεια ο βαθμός εκφύλισης του τένοντα (τενοντοπάθεια) ή η ύπαρξη κάποιας μεγαλύτερης ρήξης που ίσως χρήζει χειρουργικής αντιμετώπισης.
Θεραπεία τενοντίτιδας αγκώνα
Έπειτα από μια ενδελεχή εξέταση από τον γιατρό, ο ασθενής λαμβάνει την κατάλληλη εξατομικευμένη θεραπεία προκειμένου να σταματήσει η εξέλιξη της βλάβης και να μην υποφέρει στο εξής από την επικονδυλίτιδα.
Συντηρητική Αντιμετώπιση (Πρώτη Γραμμή)
- Ανάπαυση και Τροποποίηση: Το πρώτο βήμα και το πιο σημαντικό είναι ο ασθενής να απέχει άμεσα από τη δραστηριότητα που προκάλεσε την επικονδυλίτιδα. Δεν σημαίνει απαραίτητα πλήρη ακινησία, αλλά αποφυγή των κινήσεων που πυροδοτούν τον πόνο.
- Φαρμακευτική Αγωγή: Όταν ο πόνος είναι ανυπόφορος ή αρκετά έντονος, τότε χορηγείται η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή η οποία περιλαμβάνει τη λήψη απλών αναλγητικών και Μη Στεροειδών Αντιφλεγμονωδών Φαρμάκων (ΜΣΑΦ), είτε σε μορφή χαπιών είτε σε μορφή τοπικής γέλης.
- Παγοθεραπεία: Σε συνδυασμό με τη φαρμακευτική αγωγή, μπορεί να εφαρμοστεί πάγος (πάντα τυλιγμένος σε πετσέτα) 3-4 φορές την ημέρα για περίπου 15 λεπτά τη φορά, ειδικά μετά από δραστηριότητα, για τη μείωση του οιδήματος.
- Νάρθηκας – Περιαγκώνιο (Bracing): Σε περιπτώσεις όπου η αποφυγή της δραστηριότητας που προκάλεσε την επικονδυλίτιδα κρίνεται αδύνατη (π.χ. λόγω εργασίας), μπορεί ο ασθενής να χρησιμοποιήσει έναν ειδικό νάρθηκα συμπίεσης για επικονδυλίτιδα (το περιαγκώνιο). Αυτό δένεται λίγο πιο κάτω από τον αγκώνα, απορροφά τους κραδασμούς και αλλάζει το σημείο έλξης των μυών, ώστε όταν ο ασθενής κάνει την κίνηση, ο φλεγμαίνων τένοντας να παραμένει προστατευμένος.
Φυσικοθεραπεία και Ειδικές Ασκήσεις
Πολύ αποτελεσματικές έχουν αποδειχθεί οι στοχευμένες φυσικοθεραπευτικές παρεμβάσεις.
- Διατάσεις και Ενδυνάμωση: Οι ήπιες διατάσεις (stretching), οι οποίες ακολουθούνται από ορισμένες ασκήσεις έκκεντρης ενδυνάμωσης (όπου ο μυς παράγει έργο ενώ μακραίνει), είναι το χρυσό πρότυπο (gold standard) για την αποκατάσταση των τενόντων.
- Προκειμένου η υλοποίηση των ασκήσεων να γίνει με τον σωστό τρόπο, είναι σημαντικό να γίνονται αρχικά με την παρουσία ενός εξειδικευμένου φυσικοθεραπευτή, ώστε να μην υπάρξουν περαιτέρω τραυματισμοί της περιοχής.
- Κρουστικός Υπέρηχος (Shockwave Therapy): Ο φυσικοθεραπευτής, εκτός από την παρακολούθηση και την επίδειξη των ασκήσεων, μπορεί με διάφορα σύγχρονα μέσα, όπως είναι για παράδειγμα ο εξωσωματικός κρουστικός υπέρηχος, να κατευνάσει τον πόνο. Τα ακουστικά κύματα διεγείρουν την κυκλοφορία του αίματος και ενεργοποιούν τη φυσική διαδικασία επούλωσης των τενόντων, «σπάζοντας» τον χρόνιο ουλώδη ιστό.
Βιολογικές Θεραπείες (Ενέσεις PRP)
Όταν η κλασική συντηρητική θεραπεία δεν αποδίδει μετά από μερικούς μήνες, η σύγχρονη ορθοπαιδική στρέφεται στην Αναγεννητική Ιατρική. Οι ενέσεις PRP (Πλάσμα Πλούσιο σε Αιμοπετάλια) αποτελούν μια εξαιρετικά επιτυχημένη λύση. Λαμβάνεται μικρή ποσότητα αίματος από τον ασθενή, φυγοκεντρείται για να απομονωθούν οι αυξητικοί παράγοντες, και στη συνέχεια εγχέονται ακριβώς στο σημείο του κατεστραμμένου τένοντα, προάγοντας την ταχύτατη βιολογική του αναγέννηση χωρίς τις παρενέργειες της παραδοσιακής κορτιζόνης.
Χειρουργική Αντιμετώπιση
Σε ένα μικρό ποσοστό ασθενών (περίπου 5-10%), όπου ο πόνος επιμένει για περισσότερο από 6 έως 12 μήνες και επηρεάζει δραματικά την ποιότητα ζωής παρά τις θεραπείες, ενδείκνυται η χειρουργική επέμβαση. Οι σύγχρονες τεχνικές (όπως η ελάχιστα επεμβατική χειρουργική – MIS ή η αρθροσκόπηση) επιτρέπουν στον χειρουργό να καθαρίσει τον κατεστραμμένο, νεκρωτικό ιστό του τένοντα και να βελτιώσει την αιμάτωση της περιοχής, εξασφαλίζοντας οριστική λύση στο πρόβλημα. Η επέμβαση είναι γρήγορη (συνήθως Day Clinic) και η αποκατάσταση ταχεία.